Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

Σχόλια επί του πρώτου πορίσματος #Παπακωνσταντίνου

Διάβασα το πόρισμα των βουλευτών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ για τις ευθύνες Παπακωνσταντίνου, το οποίο μπορείτε να μελετήσετε εδώ. Η έκταση του πορίσματος είναι τέτοια που δεν επιτρέπει λεπτομερή σχολιασμό. Θα προσπαθήσω να παραθέσω συνοπτικά τη δική μου οπτική.

Κατά την άποψή μου, το πόρισμα χωρίζεται σε τρία βασικά σκέλη...

Το πρώτο σκέλος είναι αυτό της προσπάθειας έλευσης της λίστας Λαγκάρντ στην Ελλάδα, στο οποίο παρατίθενται οι μαρτυρίες των εμπλεκομένων. Διαβάζοντας κανείς αυτό το σκέλος, βγάζει το συμπέρασμα ότι η λίστα Λαγκάρντ ήρθε στην Ελλάδα κατόπιν ενεργειών όλων των υπολοίπων πλην του Παπακωνσταντίνου. Ως εκ τούτου, ο πρώην ΥπΟικ κινήθηκε νομοτελειακά επί της διαδικασίας, κάτι που δεν είναι αλήθεια και αποδεικνύει τη μεροληπτική διάθεση της προανακριτικής.

Για να γίνω πιο σαφής, αντιστρέφω το ερώτημα: Αν ο Παπακωνσταντίνου δεν ενδιαφερόταν για τη λίστα Λαγκάρντ και δεν είχαν προηγηθεί συνεννοήσεις με την Γαλλίδα ομόλογό του, υπήρχε έστω και μία περίπτωση η λίστα Λαγκάρντ να σταλεί στις Ελληνικές αρχές; Η απάντηση είναι προφανής. Δεν υπήρχε καμία περίπτωση.

Το δε συνοδευτικό έγγραφο δεν πρωτοκολλήθηκε ούτε στην Ελληνική πρεσβεία, με την αιτιολογία ότι δεν απευθύνετο σε αυτή. Εδώ, να σημειώσουμε ότι ο λόγος που η λίστα Λαγκάρντ δεν πρωτοκολλήθηκε από τις Γαλλικές αρχές, την Ελληνική πρεσβεία και το Ελληνικό ΥπΟΙκ είναι διότι το περιεχόμενό της αποτελούσε προϊόν υποκλοπής. Η προανακριτική ποινικοποιεί μονομερώς τη μη πρωτοκόλληση που αφορά μόνο στο ΥπΟικ. Θεωρώντας δεδομένο -προκύπτει από την έρευνα- ότι ο Παπακωνσταντίνου δε γνώριζε την ύπαρξη συγγενικών του προσώπων εντός της λίστας κατά την παραλαβή, είναι καταφανές ότι η μη πρωτοκόλληση συνιστά προϊόν συνεννόησης με τις Γαλλικές αρχές.  Ακόμη, είναι φανερή η πρόθεση Παπακωνσταντίνου για αξιοποίηση της λίστας ακόμη και από τη μαρτυρία της δ/ντριας του πολιτικού του γραφείου, κας Χατζή, στην οποία χαρακτηριστικά αναφέρει κατά την παραλαβή:«Ωραία, αυτά είναι στοιχεία που περίμενα για καταθέσεις στο εξωτερικό». Την πρόθεση αυτή επιβεβαιώνει με την παράδοση για έλεγχο στον κο Καπελέρη των 20 πρώτων ονομάτων με τα μεγαλύτερα ποσά αλλά και τη σύσκεψη στο γραφείου του επί ειδικού σκοπού των καταθέσεων Ελλήνων στο εξωτερικό, στις 24/01/2011. Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα κατάθεσης του Αναστάσιου Μπάνου, νομικού σύμβουλου του κράτους:

«.....Ρωτήθηκα ποια είναι τα αρμόδια για τον έλεγχο όργανα. Κατά την άποψη μου, αυτά ήταν δύο: Το ΣΔΟΕ, βέβαια, που είναι το θεσμικό όργανο για τέτοιους ελέγχους, αλλά θα μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να συσταθούν και ειδικά κλιμάκια ελέγχου με διατάξεις που είχαν περάσει το προηγούμενο έτος, το 2010. Θέλετε να πω τους νόμους; Θα σας διευκόλυνε να πω τους νόμους για τα ειδικά κλιμάκια ελέγχου; Είναι ο Ν. 1914/90 το άρθρο 39 το οποίο είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 5 παράγραφος 5 του Ν. 3833/2010. Τόνισα ότι πρέπει να γίνει με αυτό το άρθρο, διότι κατά την γνώμη μου τα ειδικά κλιμάκια μ ́αυτήν την εξουσιοδότηση είχαν ευρύτερες και πιο λυσιτελείς αρμοδιότητες από άλλες εξουσιοδοτικές διατάξεις. Ο Υπουργός είπε «Ναι, θα γίνει έλεγχος». Δεν αποφάσισε εκείνη τη στιγμή σε ποιο όργανο θα αναθέσει τον έλεγχο. Μου είπε όμως να ενημερώσω την Γενική Διεύθυνση Ελέγχου γι' αυτές τις ειδικές διατάξεις ώστε αν αποφάσιζε να γίνει ο έλεγχος με ειδικό κλιμάκιο ελέγχου, να γίνει με αυτά τα κλιμάκια που θα πατούσαν πάνω σε αυτή την εξουσιοδότηση. Την επόμενη μέρα, αν θυμάμαι καλά, ενημέρωσα με e-mail το Γενικό Διευθυντή Ελέγχων και πιθανότατα μίλησα μαζί του τηλεφωνικά είτε την προηγούμενη είτε την ίδια ημέρα. Του έστειλα τις ειδικές διατάξεις ώστε να είναι προετοιμασμένος εάν του ζητηθεί η συγκρότηση ειδικών κλιμακίων, να χρησιμοποιήσει τις σωστές εξουσιοδοτικές διατάξεις. Έκτοτε δεν ασχολήθηκα με το θέμα αυτό καθόλου.....»

Για να γίνω πιο σαφής, αντιστρέφω -και εδώ- το ερώτημα: Υπήρχε περίπτωση να ήθελε ο Παπακωνσταντίνου να συγκαλύψει στοιχεία της λίστας και να προβεί σε σύσκεψη, με συμμετέχοντες τον Πλασκοβίτη, τον Καπελέρη, τον Μπάνο και την Χατζή; Η προφανής απάντηση είναι όχι. Θα ήταν μία ηλίθια πράξη και ευτυχώς στο κατηγορητήριο Παπακωνσταντίνου δεν εντάσσεται η ηλιθιότητα.

Στη σύσκεψη, λοιπόν, ο Παπακωνσταντίνου ανακοινώνει χαρακτηριστικά ότι «το Υπουργείο Οικονομικών κατέχει στοιχεία, αποθηκευμένα σε ψηφιακό μέσο, Ελλήνων καταθετών σε τράπεζα της Ελβετίας».


Το δεύτερο σκέλος αφορά στο κατηγορητήριο, το οποίο εμπεριέχει 2 κακουργήματα και ένα πλημμέλημα: Τα αδικήματα της απιστίας περί την υπηρεσία, της νόθευσης εγγράφου και της παράβασης καθήκοντος. Δε θα σταθώ αναλυτικά επί του κατηγορητήριου, άλλωστε, το έχω κάνει και όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει -> Αναλύοντας τους λόγους ισόβιας κάθειρξης του Παπακωνσταντίνου από το Πρώτο Θέμα.

Όμως, θα παραθέσω κάποια βασικά σημεία, τα οποία και αφήνω στην κρίση σας:

- Το USB που παρέδωσε ο Παπακωνσταντίνου στον Διώτη είναι εξαφανισμένο.

- Το ποσό των 120.000 ευρώ με το οποίο ζημιώθηκε το δημόσιο από τις ενέργειες Παπακωνσταντίνου είναι αυθαίρετο καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα του ΣΔΟΕ. Μάλιστα, ο προεδρεύων της προανακριτικής είχε τονίσει ότι δε θα βγει πόρισμα αν δεν ολοκληρωθεί η έρευνα του ΣΔΟΕ.

- Στα ποσά φοροδιαφυγής των συγγενών Παπακωνσταντίνου που αναφέρονται στο πόρισμα δε συμπεριλαμβάνεται η συμπληρωματική κατάθεση των συγγενών, οι οποίοι καλέστηκαν εντός λίγων ημερών να καταθέσων φορολογικά στοιχεία μία δεκαετίας! Ο δικηγόρος των συγγενών αναφέρει χαρακτηριστικά ότι από τα συμπληρωματικά στοιχεία δεν προκύπτει φοροδιαφυγή.

- Ο Παπακωνσταντίνου είναι ο μόνος που έκανε ενέργειες αξιοποίησης της λίστας. Τον Αύγουστο του 2011 έγινε η συνάντηση Διώτη-Βενιζέλου στην οποία συμφωνήθηκε ότι το περιεχόμενο της λίστας αποτελεί προϊόν υποκλοπής και δε δύναται να χρησιμοποιηθεί για φορολογική χρήση. Έκτοτε, ο Βενιζέλος παρέλαβε τη λίστα, την οποία παραδέχθηκε ότι θεώρησε ως τη γνήσια και την τοποθέτησε στο προσωπικό του συρτάρι για 16 ολόκληρους μήνες. Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι έκρυψε από το κράτος όχι τρία αλλά 2059 ονόματα!

 - Από τη λίστα Λαγκάρντ δεν έχει εισπραχθεί ούτε 1 ευρώ μέχρι σήμερα Κατηγορείται -με σουρεαλιστικό τρόπο- για κακούργημα ο ΥπΟικ που είχε τη λίστα στην κατοχή του επί 8 μήνες από τους επόμενους ΥπΟικ που είχαν τη λίστα στην κατοχή τους επί 25 -μέχρι τώρα- μήνες.

- Το περιεχόμενο της λίστας αποτελεί προϊόν υποκλοπής. Όχι απλά αποτελεί προϊόν υποκλοπής αλλά το ανώτατο γαλλικό δικαστήριο απεφάνθη ότι η λίστα Λαγκάρντ δε μπορεί να αξιοποιηθεί καθότι αποτελεί προϊόν υποκλοπής και ακύρωσε κάθε διοικητική ή δικαστική απόφαση η οποία έκανε χρήση της συγκεκριμένης λίστας.

- Στο πόρισμα αναφέρεται χαρακτηριστικά η αδυναμία του ΣΔΟΕ να διενεργήσει έλεγχο για 2059 ονόματα, κάτι που προκύπτει από τη σύσταση ειδικής επιτροπής για την έρευνα μόνο 4 ατόμων, η οποία κράτησε 4 μήνες και προχώρησε με τις συνεχείς παραινέσεις της προανακριτικής. Η αντίφαση της προανακριτικής, που αφ' ενός κατηγορεί τον Παπακωνσταντίνου επειδή δεν παρέδωσε όλη τη λίστα για έρευνα και αφ' ετέρου παραδέχεται την αδυναμία ελέγχου όλων των ατόμων, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι δε γνωρίζει σε ποιο έτος θα τελείωνε η έρευνα, είναι κάτι παραπάνω από παράδοξη.

 - H Ελληνική δικαιοσύνη θα καλεστεί να αποφασίσει για την ΠΙΘΑΝΗ νόθευση Παπακωνσταντίνου και όχι για τη DE FACTO υπεξαίρεση Βενιζέλου. Με συγχωρείτε αλλά ούτε στην Ουγκάντα δε συμβαίνουν αυτά.


Στο τρίτο σκέλος, το πόρισμα αναφέρεται στην παραγραφή των αδικημάτων σύμφωνα με το άρθρο 86 &3 εδ. β ́ του Συντάγματος, «Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγρ. 1 αρμοδιότητά της (δηλ. την άσκηση δίωξης κατά όσων διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης) μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου, που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος».
Το πόρισμα, αφού παραθέτει τη διχογνωμία ερμηνείας του συντάγματος για το αν ισχύει η παραγραφή ή όχι, κάτι το οποίο θα καλεστεί να αποφασίσει το ειδικό δικαστήριο, παίρνει σαφή θέση κατά της παραγραφής, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «Η δεύτερη αυτή άποψη [κατά της παραγραφής], που τείνει να γίνει και κρατούσα, κατά την άποψή μας, είναι και η ορθότερη. Ανατρέχοντας στη βούληση του συνταγματικού νομοθέτη διαπιστώνεται ότι με τη ρύθμιση του άρθ. 86&3 του Συντάγματος επεδιώκετο, αφενός, η παροχή σύντομου, πλην όμως εύλογου, χρόνου προς άσκηση δίωξης και, αφετέρου, ο σαφής καθορισμός του χρόνου αυτού για λόγους κυρίως πολιτικής σταθερότητας. Προς τούτο, έδειξε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη αντικειμενικότερης κρίσης στη Βουλή, η οποία θα προέκυπτε από τις εκλογές που διενεργούνται με το πέρας της βουλευτικής περιόδου κατά την οποία φέρονται ότι τελέστηκαν αδικήματα από υπουργό. Η άποψη που υποστηρίζει ότι ήδη παρήλθε η αποσβεστική προθεσμία του άρθ. 86&3 του Συντάγματος είναι προφανέστατα εκτός γράμματος, προ πάντων, όμως, εκτός πνεύματος του Συντάγματος».

Εκτός συντάγματος προφανώς κινούνται και κάποιοι έγκριτοι συνταγματολόγοι, των οποίων την άποψη παραθέτω:

Γ. Σωτηρέλης: Κατά την άποψή μου, η Βουλή δεν μπορεί να ασκήσει δίωξη. Διότι σύμφωνα με το Σύνταγμα αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο στην προηγούμενη βουλευτική περίοδο, αυτή που μεσολάβησε μεταξύ των εκλογών του Μαΐου και του Ιουνίου. Το ότι η περίοδος αυτή δεν είχε δύο συνόδους δεν παίζει ρόλο. Διότι κρίσιμη κατά το Σύνταγμα είναι η επόμενη βουλευτική περίοδος και όχι η δεύτερη σύνοδος που είναι συμπληρωματική προϋπόθεση.

Κ. Χρυσόγονος: Υπάρχει κίνδυνος το Ειδικό Δικαστήριο να κρίνει ότι έχει παρέλθει ο χρόνος για αδικήματα που τελέστηκαν έως τον Απρίλιο του 2012, αφού έχουν μεσολαβήσει όχι δύο σύνοδοι- υποδιαιρέσεις της βουλευτικής περιόδου- αλλά ολόκληρη βουλευτική περίοδος δηλαδή εκείνη του Μαΐου του 2012. Για αδικήματα όπως δωροδοκία ή απιστία, αρμόδια είναι τα κοινά ποινικά δικαστήρια και οι εισαγγελικές αρχές για το σύνολο των προσώπων που περιλαμβάνονται στη λίστα Λαγκάρντ.


Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι η σημερινή πολιτική ηγεσία δεν έχει ως μόνο σκοπό την εύρεση και την τιμωρία ενός εξιλαστήριου θύματος αλλά και το κέρδος της σιωπής των υπολοίπων, στέλνοντάς τους με έμμεσο τρόπο το μήνυμα ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να στήσει μία προανακριτική ή ένα ειδικό δικαστήριο και να τιμωρεί κατά το δοκούν. Πρόκειται για πρακτικές προηγούμενων ετών που δείχνουν να βρίσκουν χώρο στη σημερινή δημοκρατία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου