Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Πώς φτάσαμε στο μνημόνιο- μέρος 5ο

gap_24062014.jpg

Το μέρος αυτό των "Φακέλων" (http://folders.skai.gr/main/theme?id=303&locale=el) ασχολείται με τις αγορές και την αντιμετώπιση που αυτές επεφύλαξαν στην κυβέρνηση Παπανδρέου στις αρχές του 2010, μέχρι και τον μήνα Μάρτιο του 2010, την ανετοιμότητα της ευρωζώνης να αντιμετωπίσει τη συστημική κρίση του ευρώ, αλλά και την απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να τραβήξει μια για πάντα το χαλί της εθνικής προσπάθειας.
Όλοι θυμόμαστε το κυνήγι στον Παπανδρέου από δημοσιογράφο των FT στον διαδρομο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός  (06.03): «θα κάνουμε ο,τι χρειαστεί για να ενδυναμώσουμε την οικονομία μας..... έχουμε ήδη περικόψει θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα

Eννοώντας φυσικά τα αμαρτωλά stage, ένα πρωτοφανές πάρτυ υποσχέσεων γαλάζιων διορισμών που είχε κόψει από τις πρώτες του μέρες στο Υπουργείο Εσωτερικών ο Γιάννης Ραγκούσης)....

Και ο Παπανδρέου συνεχίζει: "έχουμε ήδη περικόψει δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα, διακόψαμε συμβάσεις και είμαστε σε διαπραγματεύσεις για τους μισθούς. Θα κάνουμε περικοπές μισθών. Αυτά είναι μόνο δυο από τα μέτρα. Κάνουμε μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό, στο συνταξιοδοτικό, τους επόμενους μήνες θα έχουμε νόμους για τα ακίνητα. Θα στείλουμε ένα σημαντικό μήνυμα στις αγορές αλλά και στον ελληνικό λαό ότι δημιουργούμε ένα σύστημα όπου τα ευρώ τους δε θα πηγαίνουν σε μαύρη τρύπα, σε διαφθορά, σε πελατειακές σχέσεις αλλά θα χρησιμοποιούνται για να ενδυναμωθούν οι προσπάθειες ενίσχυσης των επενδύσεων, σε τομείς ανάπτυξης και βεβαίως με κοινωνική δικαιοσύνη.» 

Αυτή η δήλωση θεωρήθηκε από τους ντόπιους μουτζαχεντίν ότι εξέθετε τη χώρα, όμως διαβάζοντας γραμμή παρά γραμμή τα όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός ήταν στην κατεύθυνση να καθησυχάσει τις αγορές ή να τις ηρεμήσει; Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με τα λεγόμενα Παπανδρέου; Τι έπρεπε να πει ένας υπεύθυνος πρωθυπουργός. Αλλά στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, αυτά μοιάζουν με μικρά γράμματα..

Λίγο παρακάτω, στο σημείο 07.58 – 08.23, ο Νουριέλ Ρουμπινί μας λέει πως παρότρυνε τον Παπανδρέου να πάει απευθείας στο ΔΝΤ και να μην χάνει χρόνο, αφού οι ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί δεν φαινόταν πρόθυμοι να βοηθήσουν, μιας και είχαν και εκλογές.

Από την πλευρά του ο Παπαχελάς (08.55- 09.10) αναφέρει ότι : «...η προσοχή όμως αλλά και το φταίξιμο για την κατάσταση της χώρας δε θα πέσει τώρα σε λάθος πολιτικές, αργοπορημένα μέτρα και τις σπατάλες του παρελθόντος, αλλά στις μυστήριες διεθνής αγορές και τους σκοτεινούς ανθρώπους της. Αυτούς που αποκαλούμε κερδοσκόπους»

Βέβαια αν σήμερα στον Παπαχελά του υπενθυμίσεις αυτή την αποστροφή, όταν απήυθυνε στον Παπανδρέου τα εξής ερωτήματα: "Γιατί δεν προσπάθησε να αποφύγει το ΔΝΤ και το Μνημόνιο υιοθετώντας άμεσα περιοριστικά μέτρα, και από πότε αποφάσισε ότι το ΔΝΤ αποτελούσε μονόδρομο και γιατί; Επιχείρησε να αντικρούσει την κ. Μέρκελ όταν το επέβαλε συμμαχώντας με τον κ. Μπαρόζο και άλλους, ή όχι;" (βλ. link http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/7372-gia-ton-papaxela-13-xronia-simiti-karamanli-2-xronia-papandreou) ή σε άλλο άρθρο του (http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/8086-o-papaxelas-anarotietai-giati-o-papandreou-den-pire-tin-pasa-apo-ton-karamanli-otan-epi-imeron-tou-xathike-i-bala) σχολίαζε ότι: "Ετσι φτάσαμε σε ένα πολύ κακό μείγμα: ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να μιλούν με πολύ δραματικούς όρους για την κατάσταση της χώρας και να ρίχνουν όλους τους προβολείς πάνω μας και ταυτόχρονα να μη λαμβάνεται κανένα σκληρό μέτρο. Η κατάσταση έγινε εξαιρετικά κρίσιμη, γιατί το Βερολίνο δεν ήθελε να βοηθήσει την Ελλάδα αρχικώς. Αγνωστο παραμένει μέχρι σήμερα το ποιος, εντός και εκτός Ελλάδος, υποστήριζε τους μήνες πριν από το Μνημόνιο την ανάγκη εμπλοκής του ΔΝΤ σε ένα ελληνικό πρόγραμμα".

Αμέσως παρακάτω, η Λούκα Κατσέλη (10.27-10.36 ) δηλώνει στον Παπαχελά ότι: «Επειδή γνωρίζω την αγορά κ. Παπαχελά φυσικά υπάρχουν ΚΑΙ έλληνες οι οποίοι παίξανε προς όφελος τους σ'αυτή την κρίση

Αν  όντως η Κατσέλη γνωρίζει, δεν πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε και εμείς ποιοι ήταν αυτοί που πόνταραν εις βάρος της τότε ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού, τη στιγμή που έβλεπαν πως πάμε κατευθείαν στο γκρεμό? Ναι, νόμιμο είναι. Είδαν κέρδος και πήγαν. Ηθικό όμως είναι? Ο Παπακωνσταντίνου, πάντως, πιο κάτω λέει πως δεν ξέρεις ποιοι τα αγοράζουν, τα κατέχουν και τα πουλάνε.

Σε επόμενο σημείο της εκπομπής, ο Παπαχελάς ρωτά τον Γιούνκερ το εξής (22.35- 22.50): «Αισθανόσασταν αδύναμοι μπροστά στις αγορές?", με τον υποψήφιο σήμερα πρόεδρο της Κομισιόν να απαντά: «Ναι. Αυτό ήταν δικό μας λάθος. Δίναμε πάντα την αίσθηση ότι ήμασταν πίσω. Ποτέ δεν δώσαμε την εντύπωση ότι ήμασταν μπροστά

Oμολογία πως και οι ευρωπαίοι έχουν ευθύνες στην αντιμετώπιση της κρίσης. Αναβλητικότητα στη λήψη αποφάσεων που θα έδιωχναν τα σύννεφα πάνω από την Ελλάδα.... Μακάρι να υπήρχε ένας Ντράγκι το 2010 και να έκανε ο,τι έκανε και με τις Ισπανία- Ιταλία, αλλά τότε η ευρωζώνη ήταν εντελώς απροετοίμαστη (βλ. http://www.kathimerini.gr/767624/article/epikairothta/politikh/kalo-koyragio-ta-logia-toy-ren-edeixnan-dnt). Γι αυτό εκείνη επέλεξε να εμπλέξει το ΔΝΤ στην διάσωση της Ελλάδας, γιατί είχε ακριβώς την τεχνογνωσία στην κατασκευή μνημονίων και στη διάσωση χωρών στο χείλος της χρεοκοπίας.

Την παραπάνω αντίληψη επιβεβαιώνει και ο Στουρνάρας (22.51) λέγοντας: «Η Ευρωζώνη ήταν παντελώς απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει μια κρίση. Δηλαδή δεν είχε ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα. Και ξέρετε φωτιές μπορεί να πιάσουνε τυχαία εντελώς. Μπορεί το πρόβλημα να μην ξεκινούσε από την Ελλάδα, μπορεί να ξεκινούσε το πρόβλημα κάλλιστα από την Ιρλανδία. Όπως είχε ξεκινήσει από το τραπεζικό σύστημα της Ισλανδίας


Από την άλλη είχες και τον Σαμαρά, που δήλωνε εντελώς υποκριτικά (24.54 – 25.11 ) : «Αν πάρετε μέτρα επώδυνα αλλά σωστά μέτρα κύριε πρόεδρε (σ.σ. τον Παπανδρέου εννοεί) , εμείς και πάλι θα σας στηρίξουμε. Αλλά τουλάχιστον πάρτε τα.... Επιτέλους ξεκολλήστε κύριε πρόεδρε. Πάρτε μέτρα.» 

Το απόσπασμα είναι από συζήτηση μέσα στη Βουλή από τον Φεβρουάριο του '10. Από τη μία λέει "πάρτε μέτρα" και από την άλλη δεν στήριζε τίποτα [link
Ο Σαμαράς ήταν αυτός που τελικά δεν στήριξε ούτε το πρώτο μνημόνιο. Άρα ποια μέτρα εννοούσε τότε ο αρχηγός της ΝΔ; Τα μέτρα π.χ. που παρουσίασε στο 1ο Ζάππειο που θα μηδένιζε το έλλειμμα των 36 δις σε 1,5 χρόνο? Γι'αυτό άραγε δεν συμφωνούσε με τα μέτρα του Παπανδρέου;

Το ότι ο Παπανδρέου όμως ήταν απελπιστικά μόνος του, με το πολιτικό σύστημα να έχει κρυφτεί πίσω από την τιτάνια προσπάθεια της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ομολογεί και ο ίδιος ο Παπαχελάς (26.20 -26.29 ): «σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες συναίνεσης για νέα αυστηρά μέτρα, ο Παπανδρέου συναντά τους πολιτικούς αρχηγούς. Όλοι όμως θα αρνηθούν να συναινέσουν.» 

Για του λόγου το αληθές, ρίξτε μια ματιά στα πρωτοσέλιδα της εποχής


Από το πρωτοσέλιδο "Καθημερινής" 21-02-2010




http://www.frontpages.gr/d/20100221/1/%CE%97-%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AE  : «σκληραίνει η στάση του Αντώνη Σαμαρά», 18-02-2010 "

Τα Νέα" http://www.frontpages.gr/d/20100218/2/%CE%A4%CE%B1-%CE%9D%CE%AD%CE%B1  : «Η εξεταστική δηλητηριάζει τη συναίνεση και το...ΠΑΣΟΚ»,


20-02-2010 "Έθνος" http://www.frontpages.gr/d/20100220/5/%CE%88%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%82  : «Α. Σαμαράς: Συναίνεση τέλος και επισήμως»

ethnos_24062014.png

Ο Παπακωνσταντίνου (30.03 -30.38) λέει λίγο παρακάτω : «Αυτό το οποίο λέγαμε από την αρχή στους εταίρους μας είναι το εξής: ωραία, εμείς παίρνουμε μέτρα, πήραμε με τον προϋπολογισμό, πήραμε και άλλα με το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης τον Γενάρη, πήραμε και άλλα το Φλεβάρη, πήραμε και άλλα αρχές Μαρτίου, εάν δε δουλέψει αυτή η ιστορία, γιατί εμείς τους λέγαμε ότι το πρόβλημα είναι ευρύτερο, δεν είναι μόνο η Ελλάδα, είναι συστημικό, και οι αγορές δεν πεισθούν, ποιο είναι το plan b? Τι θα κάνει η Ευρώπη? Και μέχρι το Μάρτιο η απάντηση που παίρναμε είναι: "εσείς πάρτε μέτρα και όλα θα είναι καλά". Ενώ εμείς ξέραμε ότι δεν είναι έτσι. Και δε μπορούσαμε να πείσουμε τότε»

Ο Βόλφγκανγκ Μουνσάου, αρχισυντάκτης FT, περιγράφει την Άνγκελα Μέρκελ (30.40): - «Η κυρία Μέρκελ βρισκόταν αρχικά σε άρνηση. Δεν ήταν ποτέ διορατικός πολιτικός στο θέμα αυτό. Όταν έγινε πια γνωστό, η πρώτη της αντίδραση ήταν "όχι, η Ελλάδα δε θα πάρει λεφτά". Μετά ήταν "ναι, η Ελλάδα μπορεί να πάρει κάποια λεφτά αλλά πρέπει πρώτα να τηρήσει κάποιους όρους". Τη θυμάμαι τον Ιανουάριο 2010 βασικά να κρατιέται».

Εξηγώντας τη στάση της γερμανίδας Καγκελαρίου, ο Ντανιέλ Γκρος – Σύμβουλος Άνγκελα Μέρκελ, δηλώνει ότι (32.39- 32.53 ) : "α)Κάθε χώρα έχει εγχώρια πολιτική. Κάθε πολιτική είναι τοπική. Το πρόβλημα ήταν ότι η Μέρκελ δεν ήθελε να εμφανιστεί ότι δίνει μια μεγάλη βοήθεια στην Ελλάδα πριν από τις τοπικές εκλογές που έγιναν στην αρχή Μαΐου.» και στο (35.45) β) «Αν θες να πάρεις λεφτά από κάποιον πρέπει αυτός να βάλει τους όρους. Είναι νόμος της ζωής. Δεν ήταν υποχρεωμένοι οι γερμανοί να πληρώσουν. Σωστά? Έτσι αν θες λεφτά από αυτούς, εγγυήσεις από αυτούς, αυτοί θα βάλουν τους όρους. Είναι κανόνας. Όπως και οι αγορές βάζουν τους όρους τους.»

Γιούνκερ (36.34) : α)«...κάθε φορά που προσπαθούσα να είμαι πιο εξυπηρετικός, όποτε προσπαθούσα να είμαι λιγότερο αυστηρός είχα να αντιμετωπίσω ισχυρές αντιδράσεις από διάφορες χώρες» και στο (44.18 – 44.32) ο Γιούνκερ λέει πως β) «ήμουν ανάμεσα σε αυτούς που δεν ήθελαν το ΔΝΤ γιατί σκεφτόμουν το Φεβρουάριο – Μάρτιο του 2010 ότι είμαστε μια ευρωπαϊκή ομάδα με κοινό νόμισμα και πρέπει να το ξεπεράσουμε αυτό χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ»

Κάπου εδώ ο Γιούνκερ –έμμεσα- τελειώνει έναν από τους μύθους που λέει πως ο Παπανδρέου έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και είχε συνεννοηθεί με αυτό πριν ακόμη αναλάβει πρωθυπουργός. Εδώ μας λέει πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι γι'αυτό ο ίδιος ο πρόεδρος του eurogroup, θα μπορούσε να το ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ο Παπανδρέου; Αστεία πράγματα. Ένα ωραίο άρθρο της Παραπολιτικής γι'αυτό το θέμα είναι: http://www.parapolitiki.com/2013/08/o-pragmatikos-katastrofikos-pollaplasiastis-gia-ti-xora.html?m=1 

Στο 50.39 συνεχίζει ο Γιούνκερ: «Μετά φάνηκε ότι θα ήταν καλύτερα για λόγους αξιοπιστίας να έχουμε το ΔΝΤ μαζί. Αυτή ήταν κυρίως η Γερμανική και Ολλανδική θέση και τελικά όλοι μας συμφωνήσαμε ότι ήταν απαραίτητο να συμπεριλάβουμε το ΔΝΤ επειδή Γερμανικά και Ολλανδικά κοινοβούλια θα ήταν πολύ πιο απρόθυμα αν το ΔΝΤ δεν συμμετείχε» .

Παράλληλα, ο Βόλφγκανγκ Μουνσάου, αρχισυντάκτης FT αναφέρει (46.08-46.18) : «Θυμάμαι ότι κάποια στιγμή η Ελλάδα είπε: "αν δεν μας δίνει λεφτά η Ευρώπη, θα ζητήσουμε από το ΔΝΤ." Το θυμάμαι αυτό. Και αυτό επηρέασε τη συζήτηση υπέρ της συμμετοχής του ΔΝΤ

Ο Παπαχελάς από την πλευρά του τονίζει ότι (46.38- 47.00) : «Παρόλο που επίσημα η ΕΕ δεν έχει δεχτεί τη συνδρομή του ΔΝΤ ακόμα, τις πρώτες μέρες του Μαρτίου, ο εκπρόσωπος του Πολ Τόμσεν, ο επίτροπος οικονομικών υποθέσεων Όλι Ρεν  και ο αντιπρόεδρος ΕΚΤ Γιουργκεν Στάρκ, φτάνουν στην Ελλάδα για να συζητήσουν από κοντά τη μορφή που θα μπορούσε να πάρει ένα ενδεχόμενο πακέτο στήριξης για τη χώρα μας, αλλά και να διαπιστώσουν τι είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να κάνει από τη δική της μεριά»

Όταν έρχεται η ώρα του Πολ Τόμσεν να μιλήσει, λέει ορισμένα πολύ αποκαλυπτικά πράγματα (47.00): «Την πρώτη φορά που ήρθα ήταν με τον κ. Ρεν, τον κ. Στάρκ τον Μάρτιο. Μόλις την τελευταία μέρα της αποστολής ξεκαθάρισε ότι πιθανόν να υπάρξει πρόγραμμα με το ΔΝΤ και καθ'όλη τη διάρκεια των συζητήσεων υπήρξε συνεχής επικοινωνία μεταξύ εμού και της έδρας (σ.σ. του Ταμείου) για τον χρηματοδοτικό φάκελο και τις λεπτομέρειες του προγράμματος". Ενώ παρακάτω λέει πως: «...δεν υπήρχε η εικόνα ενός δωματίου γεμάτο από καπνό, όπου εμείς λέγαμε θέλουμε αυτό και η κυβέρνηση έλεγε όχι, δεν το θέλουμε. Δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο. Σκεφτόμασταν όλοι τα ίδια από την αρχή.».

Αυτή τη  φράση του Τόμσεν αρκετοί  την ερμήνευσαν πως δεν έγινε καμία διαπραγμάτευση. Από τη δήλωση του Τόμσεν συνάγεται ότι υπήρχε μια σχετικά κοινή αντίληψη για το πώς θα μπορούσε να μειωθεί το έλλειμμα. Δεν υπάρχουν καμιά 50αριά τρόποι που έχεις να διαλέξεις, ώστε να μειωθούν οι δαπάνες άμεσα. Αφού τα δανεικά που μας εξασφάλιζαν ήταν 110 δις για 3 χρόνια, πρέπει να διορθώσεις τα δημοσιονομικά σου και να μειώσεις το έλλειμμα σου. Και αυτό έπρεπε να γίνει τάχιστα.

Το αρνητικό σε αυτό είναι πως επηρέασε την ύφεση. Και το ΔΝΤ έχει ευθύνες πάνω σε αυτό το σημείο. Για το συγκεκριμένο θέμα επιρρίπτει κατηγορίες στο ΔΝΤ και ο Ρουμελιώτης και ο Βόλφγκανγκ Μουνσάου, αρχισυντάκτης FT.. Μακάρι να υπήρχε μια άλλη Ευρώπη που θα μας εξασφάλιζε περισσότερα δις και μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής. Δεν υπήρχε όμως. Εξάλλου, για το ποιο μνημόνιο ήταν βαρύτερο μας το λέει και η Ευρωβουλή: http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/7525-poio-mnimonio-itan-to-varytero). Ένα πολύ ωραίο άρθρο είναι αυτό της Παραπολιτικής που λέει πως ο Παπακωνσταντίνου δεν είχε την πλήρη γνώση για την ύφεση όταν έκανε τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα: http://www.parapolitiki.com/2013/08/o-pragmatikos-katastrofikos-pollaplasiastis-gia-ti-xora.htm)
- See more at: http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/8388-pos-ftasame-sto-mnimonio-meros-5o#sthash.nyEcHyo8.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου