Το 23,1% του πληθυσμού της χώρας, ή 914.873 νοικοκυριά με
2.535.700 άτομα, ως μέλη, ήταν το 2012 (εισοδήματα 2011) σε κίνδυνο φτώχειας,
ποσοστό που ήταν το υψηλότερο στην Ευρώπη.
Ενώ, εάν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ήταν
3.795.100 άτομα (επιπλέον 391.800 άτομα σε σχέση με το 2011) ή το 34,6% του
συνόλου του πληθυσμού, που αποτελεί το 3ο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη μετά τη
Βουλγαρία και τη Λετονία. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν, από την έρευνα της
Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), για το Εισόδημα και τις Συνθήκες Διαβίωσης
των νοικοκυριών. Σημειώνεται ότι, δεν περιλαμβάνονται στην έρευνα οι
πληθυσμιακές ομάδες που κατά τεκμήριο είναι φτωχές, όπως άστεγοι, άτομα σε
ιδρύματα, παράνομοι οικονομικοί μετανάστες, Ρομά, κ.λπ. Σύμφωνα με την έρευνα,
το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 5.708 ευρώ ετησίως ανά άτομο και
σε 11.986 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας
κάτω των 14 ετών. Όταν, το μέσο ετήσιο ατομικό ισοδύναμο εισόδημα ανέρχεται σε
10.676 ευρώ και το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών σε 17.977
ευρώ. Μάλιστα, το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από όλες τις κοινωνικές
μεταβιβάσεις (δηλαδή, μη συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών επιδομάτων και των
συντάξεων στο συνολικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών) αυξάνεται από το
23,1% σε 49,8%, ενώ, όταν περιλαμβάνονται μόνον οι συντάξεις και όχι τα
κοινωνικά επιδόματα, μειώνεται στο 26,8%. Σημειώνεται ότι, οι κοινωνικές
μεταβιβάσεις-συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων- αποτελούν το 40,5% του
συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών της χώρας, εκ του
οποίου οι συντάξεις αναλογούν στο 36,1%, ενώ τα κοινωνικά επιδόματα στο 4,4%.
Το ποσοστό του πληθυσμού που απειλείται περισσότερο από τη
φτώχεια, ως προς το σύνολο του πληθυσμού, είναι:
- Μονογονεϊκά νοικοκυριά με, τουλάχιστον, ένα εξαρτώμενο
παιδί (66%)
- 'Ανδρες άνεργοι (52,1%)
- Λοιποί μη οικονομικά ενεργοί (εκτός συνταξιούχων (33,3%)
- Παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (26,9%)
- Μονοπρόσωπα νοικοκυριά με μέλος θήλυ (24,1%)
- Νοικοκυριά με έναν ενήλικα ηλικίας 65 ετών και άνω (23,5%)
Επίσης, το ποσοστό κινδύνου φτώχειας είναι υψηλότερο στις
γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες (23,6% έναντι 22,5%).
Όσον αφορά στον πληθυσμό που βρίσκεται σε σε κίνδυνο
φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό (πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας ή με υλικές
στερήσεις, δηλαδή πληθυσμός που στερείται τουλάχιστον 4 από ένα κατάλογο 9
αγαθών και υπηρεσιών, ή που διαβιεί σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας),
από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτουν τα εξής:
• Ο πληθυσμός που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό
αποκλεισμό, ανέρχεται στο 34,6% του πληθυσμού της χώρας. Ο κίνδυνος φτώχειας ή
κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος για άτομα ηλικίας 18- 64 ετών (37,7%)
• Ο πληθυσμός ηλικίας 18- 64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο
φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, εκτιμάται για τους Έλληνες σε 36% και για τους
αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα σε 62,7%
• Ο πληθυσμός ηλικίας 18- 64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο
φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, εκτιμάται για τους αλλοδαπούς που διαμένουν
στην Ελλάδα, αλλά γεννήθηκαν σε χώρα εκτός Ελλάδας σε 56,4%
Μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο
ποσοστό φτώχειας (23,1%) και στην Ισλανδία το χαμηλότερο (7,9%). Σε σχέση με τη
φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, τα υψηλότερα ποσοστά εμφανίζουν η Βουλγαρία
(49,3%), η Λετονία (36,6%) και η Ελλάδα (34,6%). Τα χαμηλότερα ποσοστά
εμφανίζουν η Ισλανδία (12,7%), η Νορβηγία (13,8%) και η Ολλανδία (15%).
Και λίγα λένε- είναι η δική μου άποψη, σύμφωνα με αυτά που βλέπω
και ακούω. Την ίδια στιγμή που οι φτωχοί γίνονται περισσότεροι και φτωχότεροι,
οι πλούσιοι γίνονται ακόμα πιο πλούσιοι.
Από τις δικές μας τσέπες λοιπόν… από το δικό μας μερίδιο στην ευτυχία… μια ευτυχία
που η ίδιοι που μας την κλέβουν, μας την παρουσιάζουν ως κάτι που ήδη έχουμε
και δεν χρειαζόμαστε παραπάνω. Δυο μέτρα και δυο σταθμά, με την άδεια μας, δυστυχώς.
Δεν μπορεί κανείς να σου ανέβει στην πλάτη, αν πρώτα δεν σκύβεις εσύ. Έπρεπε να
αρπάξουμε το Δημοψήφισμα ΜΕ ΤΑ ΧΙΛΙΑ. Θα ήταν το ανώτερο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ που θα έκοβε
το ακροσυντηρητικό (ακροδεξιό) «δικαίωμα» τους να αποφασίζουν εις ονόματος μας.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι περιμένουμε ακόμα να μας το δώσουν άλλοι, παρά να ξεσηκωθούμε
ώστε να πάρουμε το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ- ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΜΑΣ.
«Όταν ο λαός δεν θα ‘χει τίποτα πια να φάει, θα φάει τους πλούσιους.»
Ζαν-Ζακ Ρουσσώ
