Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

Γκλέτσος: Θα πάμε με τον Σαμαρά...


10.11.14

10.11.14

Γκλέτσος: Θα πάμε με τον Σαμαρά...



 Κι όχι με τον Τσίπρα. Τελεία και παύλα. 
Τάδε έφη Απόστολος Γκλέτσος, o ιδρυτής της "Τελείας", που στην εκπομπή του Μπογδάνου - ο οποίος, βέβαια, δεν ήθελε να...
τον διακόψει-  παραδέχθηκε, πως, θα στηρίξει τον Αντώνη Σαμαρά. Γιατί, όπως είπε, "ξέρει τη δουλειά".   
Απόστολε, αντε λοιπόν "προς τη δεκαΝΙΚΗ" - που 'γραψαν (εύστοχα) οι "Ελληνοφρενείς"... 

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

"Έχω κάνει μόνο μια προσευχή στο Θεό: «Θεέ μου, κάνε τους εχθρούς μου γελοίους». Και ο Θεός με εισάκουσε."
Βολταίρος

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

Ο Βενιζέλος επέλεξε να ταυτίσει οριστικά το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία

Δεν έχω καταλάβει από τις πολλές διαφορετικές κυβερνητικές διαρροές αν η πρόταση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ήταν ιδέα του Ευάγγελου Βενιζέλου αλλά νομίζω ότι έχω κατανοήσει πλήρως σε τι εξυπηρετεί τους προσωπικούς σχεδιασμούς του.

Αρχικά, αξίζει κανείς να υπενθυμίσει ότι πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Εξωτερικών, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, επικεφαλής της Ελιάς και αρχηγός της Δημοκρατικής Παράταξης είχε μιλήσει για «κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο» κλείνοντας το μάτι για μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ενδεχόμενο να χρειαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ έναν κυβερνητικό εταίρο δεν είναι μακρινό, καθώς από τη στιγμή που το σενάριο Κουβέλη για την Προεδρία της Δημοκρατίας κάηκε, κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να συγκεντρώσει 180 ψήφους βουλευτών κι άρα οι εκλογές πλησιάζουν.

Με την πρόταση όμως να ανανεωθεί η ψήφος εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σε μια (ακρο)δεξιά κυβέρνηση που καταρρέει από εβδομάδα σε εβδομάδα, ο Βενιζέλος εξασφαλίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα δεχθεί καν να συζητήσει το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι ο ίδιος θα μπορεί να παραμείνει αρχηγός του ακόμα πιο συρρικνωμένου κόμματος καθώς κανένα αίτημα περί «αλλαγής πολιτικής» δεν θα μπορεί να διατυπωθεί στα σοβαρά από ανθρώπους που λίγους μήνες πριν θα έχουν ανανεώσει ξανά την εμπιστοσύνη τους στον Αντώνη Σαμαρά.

Ουσιαστικά, ο Βενιζέλος ταυτίζει οριστικά και αμετάκλητα το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία, ευελπιστώντας από κοινού με τον Αντώνη Σαμαρά ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μια «αριστερή παρένθεση» η οποία θα οδηγήσει ξανά σε μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας. Ο Βενιζέλος αποδέχεται ως ενδεχόμενο το να στείλει ακόμα περισσότερους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς για τον ίδιο δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το αν θα είναι αρχηγός ενός κόμματος του 8% ή του 6%.

Του αρκεί να είναι το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή ώστε ο ίδιος να παραμένει «στα κόλπα». Η παγίδα που έστησε σε όσους πιθανώς σχεδίαζαν να τον αμφισβητήσουν μοιάζει τέλεια. Κανείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να λάβει ατομικά την απόφαση να ανατρέψει την κυβέρνηση, πόσο μάλλον όταν η συγκεκριμένη ψήφος εμπιστοσύνης ζητείται αόριστα επί του συνόλου της ασκούμενης πολιτικής κι όχι για κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα.


Να τον χαίρονται αυτοί που τον στήριξαν κι αυτοί που τον ανέχθηκαν. 

Σχόλιο μου:
Εκτός την στήριξη του απόλυτα βενιζελικού Ρήγα για την ψήφο εμπιστοσύνης, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι ήταν η ιδέα του Βενιζέλου, διότι μόνο αυτόν προσωπικά εξυπηρετεί! (Όπως γράφω στο σχόλιο μου εδώ.)
Διαφωνώ με το άρθρο εκεί όπου γράφει "Κανείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να λάβει ατομικά την απόφαση", και υποστηρίζω με πάθος ότι ΤΩΡΑ είναι η στιγμή και επιβάλλεται για τον καθένα βουλευτή να πάρει την απόφαση αν θα στηρίξει μια κυβέρνηση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και μόνο, εις βάρος του λαού και του δημοσίου συμφέροντος στην ουσία. Τώρα είναι η ώρα της δικαίωσης του αγώνα που κάνουμε τόσα χρόνια εναντίον των συμφερόντων, η το αποτελειοτικό "κάψιμο" -η αλλιώς η πολιτική αυτοκτονία. 
Συμφωνώ και επαυξάνω ότι με το να στηρίζουν οι βουλευτές του αυτή την κυβέρνηση με ένα ναι στην ψήφο εμπιστοσύνης, το ΠΑΣΟΚ θα ταυτιστεί πλήρως με την ΝΔ, οπότε… 
να τον αλληλοχαίρονται μόνοι τους!


Ιαν Τέιλορ: «Αφρικανοποίηση της Ελλάδας λόγω πελατειακών σχέσεων και διαφθοράς»

Γράφει: Βάσω Μιχοπούλου
Καμιά ιδέα δεν έχει μπερδέψει τoυς αναλυτές της παγκόσμιας οικονομίας περισσότερο από την ιδέα των αναδυόμενων οικονομιών, όπως της Κίνας, της Ρωσίας και της Ινδίας και κανένας όρος δεν είναι τόσο επίκαιρος όσο η "Αφρικανοποίηση" της Ελλάδας. Πώς συνδέονται αυτά τα δύο;

Ο κορυφαίος στο χώρο του, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Αφρικανικής Πολιτικής Ίαν Τέιλορ (Ian Taylor) έχει τον τρόπο. Ο ίδιος επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα με αφορμή το διήμερο επιστημονικό συνέδριο με τίτλο: «The European Union and Africa: The Interregional Dynamics», που πραγματοποιήθηκε στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου, στην Αθήνα στο χώρο του Ινστιτούτου Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων, στο οποίο ήταν βασικός εισηγητής και σε μια κατ' ιδίαν συζήτηση, αποκλειστικά για την "Ημερησία", μας έδωσε την εκτίμησή του, όχι μόνο για το φαινόμενο BRICS από τα αρχικά τους: Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και μετά το 2011 και η Νότια Αφρική), αλλά και για την Ευρώπη και φυσικά για την Ελλάδα.

Ο βρετανός καθηγητής, τρείς μήνες μετά την 6η σύνοδο κορυφής των BRICS που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούλιο στην Φορταλέζα της Βραζιλίας και που οδήγησε στη δημιουργία της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας BRICS και στην Contigent Reserve Agreement(CRA), απαντά στο ερώτημα αν τελικά οι αναδυόμενες οικονομίες εξακολουθούν να έχουν δύναμη ή όχι: "Τα μέλη των BRICS αντιπροσωπεύουν λίγο πάνω από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος και περίπου το ήμισυ της παραγωγής των αναπτυσσόμενων χωρών. Μέσα σε μια δεκαετία(από το 2003 έως το 2013), το ΑΕΠ της Κίνας αυξήθηκε κατά 164%, έτσι ώστε σήμερα να αντιπροσωπεύει το 15% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το ΑΕΠ της Ινδίας, στο ίδιο διάστημα σχεδόν διπλασιάστηκε. Οι οικονομίες των τριών υπόλοιπων χωρών των BRICS αναπτύχθηκαν κατά 40% ή και περισσότερο. Αθροιστικά σήμερα τα BRICS εκπροσωπούν περίπου το 43% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ κατέχουν ήδη συναλλαγματικά αποθέματα ύψους 4.4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Όπως αντιλαμβάνεστε είναι οικονομικές δυνάμεις αναμφισβήτητα."

Η εμφάνιση των BRICS το 2001 είχε προκαλέσει ανάμικτες αντιδράσεις. Μερικοί έκαναν λόγο για ένα ανομοιογενές κατασκεύασμα της Goldman Sachs που είχε τη βάση του σε μια στρατηγική προσέλκυσης επενδύσεων. "Η έννοια των BRICS ουσιαστικά ήταν μια ευφυής εφεύρεση ενός brand name για επενδυτικό χαρτοφυλάκιο από τον τότε Διευθυντή Ερευνών της Goldman Sachs Jim O' Neill. Μια ένωση ανομοιογενών χωρών με διαφορετική κουλτούρα, οικονομικά μοντέλα και διεθνή συμφέροντα, καθώς και διαφορετικά μοντέλα διακυβέρνησης, διαφορετική θέση στο διεθνές σύστημα, στην περιφερειακή βαρύτητα και στους στόχους. Εκτός από το ότι είναι οι μεγαλύτερες οικονομίες στις αντίστοιχες περιοχές τους, το μόνο κοινό, που μοιράζονται, είναι το γεγονός ότι οι οικονομίες τους στάθηκαν όρθιες όταν η Δύση βούλιαξε στην ύφεση κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 2008. Η Κίνα, η Ινδία και άλλες αναπτυσσόμενες οικονομίες συνέχισαν να εμφανίζουν υψηλή ανάπτυξη, βοηθώντας την παγκόσμια οικονομία να μη βυθιστεί σε μια βαθύτερη και οδυνηρή κρίση. Με κάποιο τρόπο λειτούργησαν ως σταθεροποιητικοί πυλώνες της. Κατά τα άλλα αναπτύσσονται συχνά με ανταγωνιστικό τρόπο, όπως για παράδειγμα η Ρωσία και η Βραζιλία που είναι παραγωγοί ενέργειας και ανταγωνιστές σε αντίθεση με την ανεπαρκώς αστικοποιημένη Ινδία που είναι μεγάλος καταναλωτής ενέργειας. Σε ό, τι αφορά τον τομέα των εμπορικών σχέσεων, και αυτός είναι περιορισμένος, ενώ τα συμφέροντα τους τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική πολιτική δεν εναρμονίζονται. Παρατηρήστε για παράδειγμα, τη συζήτηση για την ανάδυση ενός πολυπολικού κόσμου και την επιθυμία των νέων χωρών για διεύρυνση των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πώς "σκοντάφτουν" πάνω στα "κεκτημένα" της Ρωσίας και της Κίνας και θα βγάλετε τα συμπεράσματά σας."

Το ερώτημα βέβαια που προκύπτει είναι αν οι αναδυόμενες οικονομίες ως μια πολιτική πραγματικότητα διαθέτουν τη δύναμη και την επιθυμία να διαμορφώσουν μια νέα διεθνή αρχιτεκτονική και να προωθήσουν μια εναλλακτική παγκόσμια τάξη. "Νομίζω ότι έχουν τη δύναμη να το κάνουν, αν σκεφτείτε ότι η Κίνα θεωρείται αυτή τη στιγμή "ηγετική" οικονομία στον κόσμο. Δεν νομίζω όμως ότι επιθυμία όλων τους είναι να αλλάξουν τη διεθνή πραγματικότητα, άλλωστε οι ελίτ των χωρών ειδικότερα, επωφελούνται από αυτήν. Αυτό που επιθυμούν όλοι είναι μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, να σταματήσουν τον αποκλεισμό και να μπορούν να έχουν λόγο για τη μεταμόρφωση των κανόνων και δομών των φορέων λήψης αποφάσεων των διεθνών θεσμικών οργάνων, είτε είναι το ΔΝΤ, είτε είναι το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Θέλουν δυνατότερη φωνή και εκπροσώπηση στους διεθνείς οργανισμούς. Για αυτό και από την αρχή είχαν εστιάσει το έργο τους στις διπλωματικές διαβουλεύσεις και στον διεθνή συντονισμό", εξηγεί ο καθηγητής.

Ο Ίαν Τέιλορ ασκεί κριτική και στον Τύπο, ο οποίος κατά τη γνώμη του υπερέβαλε σε σχέση με την προβολή των αναδυόμενων αγορών. Το αποκαλεί "πιασάρικο", με όρους μίντια, θέμα, το οποίο δημιούργησε κάποια συζήτηση και πήρε διαστάσεις εξαιτίας της χρονικής στιγμής που αναδύθηκε. Σε μια ευάλωτη στιγμή για την παγκόσμια οικονομία, υπερτονίστηκε ο ρόλος τους και δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι πιθανά να ήρθε το τέλος της δυτικής υπεροχής. "Δεν υπάρχει φόβος για το τέλος της δυτικής υπεροχής, γιατί δεν υπάρχει χώρα που να έχει τόσο δυνατή οικονομία συγκριτικά με τη Δύση. Η μόνη δυνατή χώρα είναι η Κίνα, αλλά η οικονομία των ΗΠΑ εξακολουθεί να είναι πάνω από δύο φορές μεγαλύτερη (και με ένα κατά κεφαλήν εισόδημα επτά φορές υψηλότερο). Αν βγάλεις την Κίνα τελειώνουν οι BRICKS. Για αυτό, άλλωστε κατά πολλούς η ομάδα BRICKS αποτελεί ένα δορυφορικό σχήμα γύρω από την Κίνα. Η Ρωσία, από την άλλη μεριά, έχει οικονομική δύναμη, αλλά δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τη Δύση, εξάλλου έχει ένα σωρό ανοικτά μέτωπα. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως η κατάρρευση της ανάπτυξης των αναδυόμενων οικονομιών δεν θα ήταν άσχημη είδηση για τη Δύση. ", συμπληρώνει ο αναλυτής.

Όλα αυτά και ακόμη περισσότερα μπορεί κάποιος να διαβάσει και στο τελευταίο βιβλίο του καθηγητή Τέιλορ που έχει τον τίτλο: "Africa Rising? BRICS-Diversifying Dependancy". Ο ίδιος το παρουσίασε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου στην Αθήνα και μέσα σε αυτό ασκεί μια κριτική στην ιδέα "ανάδυσης" της Αφρικής, αναλύοντάς τη τόσο με βάση οικονομικούς δείκτες, όσο και μέσα από τη σχέση της με τις αναδυόμενες αγορές.

Συνομιλώντας βέβαια με τον σημαντικό αυτό επιστήμονα δεν μπορεί κάποιος να μη μπει στον πειρασμό να ζητήσει την εκτίμησή του και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ίδιος μας λέει ότι ψήφισε "Υes" στο πρόσφατο δημοψήφισμα για την απόσχιση της Σκωτίας, δικαιολογώντας τη ψήφο του ως μια κίνηση εναντίον του Λονδίνου, που όπως λέει, έχει εγκαταλείψει το υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο και ως μια ευκαιρία για να ξεφύγει η Σκωτία από τη κυριαρχία του. Γενικά όμως η θέση του για το μέλλον της Ε.Ε είναι απαισιόδοξη: "Δε νομίζω ότι τα πρότζεκτ της Ε.Ε θα πάνε όσο μακριά θα μπορούσαν να πάνε και αυτό γιατί δεν υπάρχει "επαφή" μεταξύ ηγετών, τεχνοκρατών και λαού. Η Γερμανία θέλει να συνεχίσει τη σκληρή πολιτική της χωρίς να ακούει τη φωνή των λαών που υποφέρουν, όπως των ελλήνων και του νότου γενικότερα. Η κοινή γνώμη στη Μ. Βρετανία είναι εναντίον της εντατικοποίησης και της αυστηρής εφαρμογής των μέτρων λιτότητας πλέον και νομίζω ότι σιγά- σιγά οι λαοί της Ευρώπης θα αρχίσουν να αντιδρούν. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η εμφάνιση ακροδεξιών κομμάτων. Γενικά, νομίζω ότι η ιδέα των ΗΠΑ για Φεντεραλισμό στην Ευρώπη έχει πεθάνει", λέει πολύ χαρακτηριστικά.

Λίγο πριν ξεκινήσει το επόμενο πάνελ του συνεδρίου στο οποίο ο καθηγητής είναι εισηγητής, μας λέει off the record ότι η Ευρώπη πάσχει από έλλειψη ηγετών με αρχές και αξίες (principled leaders) που να βάζουν τον άνθρωπο πάνω απ' όλα και μας εκπλήσσει ευχάριστα. Έκπληξη βέβαια μας προκαλεί, αρνητική αυτή τη φορά, η εκτίμησή του και για την Ελλάδα: "Ο τρόπος που πολλές φορές η Ελλάδα "επιχειρεί" σε ορισμένους τομείς, μου θυμίζει την Αφρική που μελετάω πάρα πολύ. Διαφθορά και πελατειακές σχέσεις σε όλο τους το μεγαλείο. Έχει ομοιότητες σε βαθμό που μου έρχεται να πω πως αντί να μιλάμε για παγκοσμιοποίηση της Αφρικής, θα μπορούσαμε να μιλάμε για "Αφρικανοποίηση" της Ελλάδας!" μας λέει χαμογελώντας και κατευθύνεται προς το πάνελ, καθώς η επόμενη συζήτηση έχει ήδη ξεκινήσει.


*Ο καθηγητής Ian Taylor διδάσκει Διεθνείς Σχέσεις και Αφρικανική Πολιτική στο Πανεπιστήμιο St.Andrews στη Μ. Βρετανία και στα Πανεπιστήμια Renmin και Zhejiang της Κίνας. Επίσης είναι επίτιμος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Stellenbosch της Ν. Αφρικής, ενώ έχει διδάξει σε πανεπιστήμια του Ισραήλ, του Καναδά, της Ουγκάντας, της Σκωτίας, του Χονγκ-Κονγκ. Είναι συγγραφέας περισσότερων από είκοσι βιβλίων και πάνω από εξήντα δημοσιεύσεων και επιστημονικών άρθρων, ενώ έχει παρουσιάσει την έρευνά του σε περισσότερες από σαράντα χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014

Περί των "μεγαλείων" του Βενιζέλου στις ΗΠΑ και άλλα παραμύθια

Διαβάζοντας εργολαβίες δημοσιογράφο- υπάλληλων όπως αυτή εδώ, όπως τις είδαμε και στις τηλεοράσεις όπου μας «βομβάρδισαν» με αυτά τα «μεγαλεία», ψάχτηκα στις φωτογραφίες του Λευκού Οίκου και του κ. Ομπαμα, αλλά δεν βρήκα τίποτα τέτοιο. Όπως δεν είχα βρει τίποτα ούτε στα ξένα ΜΜΕ. Ο @φίλος Tom Roros έκανε μια πολύ σωστή παρατήρηση στο φεισμπουκ. Στις κοινές φωτογραφίες του ζεύγους Ομπαμα μαζί με ζεύγη αντιπροσώπων κρατών, ο Ομπαμα και η Μισελ Ομπαμα έχουν τις ίδιες ΑΚΡΙΒΩΣ πόζες, μέχρι και τα δάχτυλα στην ίδια θέση, σαν να είναι ομοιώματα. Και σίγουρα πρόκειται περί ομοιώματα με τα οποία βλέπω ότι φωτογραφίζονται εκπρόσωποι τρίτων κρατών.
Για τον λόγο του αληθές…
                                                                      Κύπρος
Μπαχάμες
Γρεναδίνες
Νησιά Μάρσαλ
Σρι Λάνκα
Για τους εκπροσώπους των τριτοκοσμικών κυβερνήσεων μόνο τα ομοιώματα, όπως διαφαίνεται. Άλλο οι υψηλοί προσκεκλημένοι και άλλο ο Βενιζέλος λοιπόν με τα ομοιόματα… Αλλού τα μεγαλεία!!! 

Συμβουλή- άλλη φορά ας βγεί φωτο με την Μαντάμ Τουσό μήπως και θα πετύχει το... γνήσιο...


Υ.Γ. Εντωμεταξύ στην Ελλάδα ο εισαγγελέας ερευνά τον αδελφό της κ.Μπακατσέλου και κουνιάδο του Ευάγγελου Βενιζέλου, τον Αλέξανδρο Μπακατσελο, για την υπόθεση του ΤΤ. Αλλά για αυτά τα
"μεγαλεία" κανένα ελληνικό ΜΜΕ δεν ενημερώνει τους ιθαγενείς…

Η Greenpeace "αδειάζει" τον Βενιζέλο...


Με αυτή τη φωτογραφία και λεζάντα «Οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τα λόγια» σχολίασε το ελληνικό γραφείο της Greenpeace την ομιλία του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης στη...
Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα όπου ο Βαγγέλης Βενιζέλος παρουσίασε την πολιτική της κυβέρνησης για την κλιματική αλλαγή ούτε λίγο ούτε πολύ ως παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση.
Όπως επεσήμανε η διεθνής περιβαλλοντική οργάνωση «Μέχρι τώρα όμως η κυβέρνηση έχει να δείξει ένα μακρύ κατάλογο πολιτικών που καταστρέφουν το κλίμα».
Την ίδια ώρα και στο πλαίσιο της της πανευρωπαϊκής εκστρατείας για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα το πλοίο σύμβολο της Greenpeace, Rainbow Warrior ΙΙΙ θα βρίσκεται από τις 25 έως τις 28 Σεπτεμβρίου στη Ρόδο.,

Όπως επισημαίνει η διεθνής περιβαλλοντική οργάνωση, το Rainbow Warrior ΙΙΙ επιστρέφει στην Ελλάδα για να αναδείξει το τεράστιο περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος της εξάρτησης από το πετρέλαιο και να προωθήσει την εξοικονόμηση ενέργειας και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ως λύση στο ενεργειακό πρόβλημα των νησιών του Αιγαίου. Όπως αναφέρει το το ελληνικό γραφείο της Greenpeace «η ηλεκτροπαραγωγή με καύση πετρελαίου στα νησιά του Αιγαίου κοστίζει στους Έλληνες καταναλωτές 800 εκατ. € ετησίως και ευθύνεται για σημαντική ρύπανση που απειλεί τη δημόσια υγεία και επιβαρύνει το μοναδικό φυσικό περιβάλλον των νησιών μας».

Σχόλιο μου: Την ίδια στιγμή που η Greenpeace ξεσκεπάζει τον Βενιζέλο, το «Έθνος» προσπαθεί να χτυπήσει πάλι τον Παπανδρέου, ο οποίος -εκτός που ήταν επίσημος καλεσμένος του Κλιτών στο συμπόσιο για το περιβάλλον, όπου και τον παίνεψε τον Παπανδρέου στην ομιλία του- συμμετείχε και στην μαζική διαδήλωση για το περιβάλλον, ανάμεσα σε απλούς πολίτες. Αν τα βλέπεις με καθαρό μάτι, την δουλεία του «έθνους» και της κάθε ελεγχόμενης φυλλάδας στην χώρα αυτή, το λες άνετα εγχώρια εργολαβία σπίλωσης του Παπανδρέου. Με άλλα λόγια, οι δημοσιογράφοι έγιναν παραπληροφοριοδότες των πετρελαιαρχών- εφοπλιστών- τραπεζιτών ιδιοκτητών των ελληνικών ΜΜΕ. 
Όσο για τον Βενιζέλο και τα … «μεγαλεία» του στις ΗΠΑ ακολουθεί ανάρτηση… με στοιχεία…


Κάτι τρέχει με την Siemens και το συγκρότημα Λαμπράκη...


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Ήμασταν οι πρώτοι, η “Ελεύθερη Ώρα” και ο υπογράφων, από τη στιγμή που τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο Αντώνης Σαμαράς, που γράφαμε πως “η Μέρκελ κρατάει από τα αχαμνά τον Σαμαρά”. Και πώς να μην τον κρατούσε, όταν υπάρχει το βεβαρημένο παρελθόν του “βρώμικου” 1993 και της πτώσεως της κυβέρνησης Μητσοτάκη, προκειμένου να αναλάβει η γερμανική πολυεθνική εταιρεία Siemens το μεγαλύτερο έργο της εποχής, δηλαδή την παροχή 1,1 εκ. ψηφιακών μονάδων, από τον κρατικό την εποχή εκείνη ΟΤΕ.

Δυστυχώς όμως, όταν υπάρχει βεβαρημένο παρελθόν, αυτό το παρελθόν υπαγορεύει τα βήματά σου και στο παρόν! Έτσι, ο Αντώνης Σαμαράς ως Πρωθυπουργός εκβιάστηκε από την Μέρκελ, με την απειλή της ματαίωσης

του ταξιδιού του στη Γερμανία στις 24 Αυγούστου 2012 - σ΄ αυτό το ταξίδι δηλώθηκε από τον Πρωθυπουργό μας η απόλυτη υποταγή του στη Μέρκελ - και υποχρέωσε τον υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα να υπογράψει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό του Ελληνικού Δημοσίου με την γερμανική πολυεθνική εταιρεία Siemens στις 22 Αυγούστου 2012, δηλαδή δυο μέρες πριν την επίσημη συνάντηση στο Βερολίνο με τη Μέρκελ. Ήταν τότε, που έτσι ξαφνικά και με το έτσι θέλω, η απόφαση της αποζημίωσης προς τον Ελληνικό λαό των 2 δις της ομόφωνης απόφασης της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής – για τα μαύρα ταμεία της Siemens προς πολιτικά πρόσωπα - μετατράπηκε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά σε αποζημίωση περί τα 200 εκ. ευρώ, τα οποία δεν ήταν στο σύνολό τους μετρητά. 

Για τη σύναψη αυτού του εξωδικαστικού συμβιβασμού Ελληνικού Δημοσίου - Siemens, οΠρωθυπουργός της χώρας Αντώνης Σαμαράς λίγο πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, σε συνέντευξή του στο δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου και στον ισότοπο e-nikos.gr τον χαρακτήρισε ως μεγάλη επιτυχία!!!.

Όμως, παρ΄ότι η Siemens υπέγραψε αμέσως αυτόν τον συμβιβασμό στις 7 Μαρτίου 2012 (ενεκρίθη από το Διοικητικό Συμβούλιο της Siemens AG στις 29/2/2012 και από το Διοικητικό Συμβούλιο της Siemens ΑΕ στις 2/3/2012) που ήταν σε όφελός της σε σχέση με το ποσό τηςαπόφασης της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, το Ελληνικό Δημόσιο δεν τον υπέγραφε. Τι ακριβώς φοβούνταν οι προκάτοχοι του Στουρνάρα, Ζανιάς και Σαχινίδης, αλλά και ο ίδιος ο Γιάννης Στουρνάρας και δεν υπέγραφαν; Γιατί υπέγραψαν μετά από πέντε μήνες, παραβιάζοντας τον όρο του εξωδικαστικού συμβιβασμού ο οποίος όριζε πως εντός 45 ημερών, όφειλαν τα αντισυμβαλλόμενα μέρη να τον υπογράψουν;



Ωστόσο, μας προξενεί κατάπληξη το γεγονός πως το φιλοκυβερνητικό “Το Βήμα” με συνεχή άρθρα του το τελευταίο χρονικό διάστημα ξαφνικά καταγγέλλει πως δεν τηρείται στο ελάχιστο αυτός ο εγκληματικός εξωδικαστικός συμβιβασμός μεταξύ της Siemens και του ελληνικού Δημοσίου, και έτσι δικαιώνει το δικό μας διετή αγώνα! Νομίζουμε πως αξίζει τον κόπο να παραθέσουμε απόσπασμα από το άρθρο της εφημερίδος στις 31 Αυγούστου και το οποίο υπογράφει η κ. Γιάννα Παπαδάκου: «Ιστορίες (δικαστικής) τρέλας: 
Ανενόχλητοι οι καταχραστές, την ίδια ώρα που το Δημόσιο χάνει αρκετά χρήματα: “Στο «συρτάρι» παραμένει η συμφωνία εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens. Ακόμη και η απαίτηση του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά να δοθεί το 1,5 εκατ. ευρώ για να αγοραστούν laptop για τους δικαστές δεν έχει μέχρι στιγμής ικανοποιηθεί. 
Επιπλέον, παρά τη ρητή δέσμευση της εταιρείας να δώσει τα 2/5 από τα 90 εκατ. ευρώ για την υποστήριξη φορέων κατά της διαφθοράς και τη χρηματοδότηση προγραμμάτων κατά της διαφθοράς, η νεοσύστατη αρχή υπό τον Ιωάννη Τέντε δεν έχει εισπράξει ούτε ευρώ. 

Ανάμεσα στα χρήματα που πρέπει να πάρει και ανέρχονται σε 36 εκατ. ευρώ είναι και τα 12,5 εκατ. για αγορά σκάνερ στα τελωνεία, αλλά και τα 4,5 εκατ. που θα δοθούν στην Εισαγγελία, υπό την κ. Ελένη Ράικου, προκειμένου να υπάρξει υποδομή πληροφορικής, αναγκαία για την αντιμετώπιση του οικονομικού εγκλήματος. 

«Το Βήμα» αποκαλύπτει σήμερα επιστολή του κ. Τέντε, συντονιστή για την αντιμετώπιση της διαφθοράς, η οποία εστάλη στο υπουργείο Οικονομικών και με την οποία ζητούνταν μέρος του κονδυλίου των 90 εκατ. ευρώ. Παρότι η επιστολή εστάλη πριν από έναν χρόνο, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτε. 

Μάλιστα ο κ. Τέντες διατυπώνει αιχμές και εναντίον της προέδρου της Επιτροπής υλοποίησης της συμφωνίας εξωδικαστικού συμβιβασμού κ. Παγώνη, αναφέροντας: «Η Επιτροπή δεν φαίνεται να επείγεται, αφού η πρόεδρος εκτιμά ότι ο καθορισμός της διαδικασίας επιλογής και των κριτηρίων θα γίνει εντός των επομένων μηνών, ενώ εκτιμά ότι επί του παρόντος οι προτεραιότητες εστιάζονται μόνο στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης για την πάταξη της διαφθοράς...». Η επιστολή είναι σοβαρή, αφού εμφανίζει την πρόεδρο, στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, να συντάσσεται πλήρως με τις προτεραιότητες της γερμανικής εταιρείας, η οποία πράγματι από τα 90 εκατ. ευρώ έχει διαθέσει όσα προορίζονταν για υποτροφίες σε φοιτητές». 

Οσονούπω, αξίζει να θυμίσουμε τι εννοούμε όταν λέμε εφημερίδα “Το Βήμα”! Είναι η εφημερίδα που στηρίζει αλλά και ρίχνει κυβερνήσεις! Είναι η εφημερίδα που από το 1983 έχει για Πρόεδρό της τον δημοσιογράφο και επιχειρηματία, Σταύρο Ψυχάρη. Ο οποίος από το 2009 είναι Πρόεδρος όλου του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ). Όπως επίσης, είναι ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη, θέση που ανέλαβε μετά το θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009, ενώ εκλέγεται πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας “Τα Νέα”. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε φίλοι αναγνώστες, να “μιλήσουν” άλλοι για μας με τις δηλώσεις τους, οι οποίες υπαγορεύουν τη δύναμη του ΔΟΛ ; 
Γεώργιος Ράλλης (Πρωθυπουργός της Ελλάδας με τη ΝΔ): “Όταν είδα τον Σταύρο Ψυχάρη να συνομιλεί συνωμοτικά με τον Ευάγγελο Αβέρωφ στο περιστύλιο της Βουλής, κατάλαβα ότι πλησιάζει το τέλος μου...”. 
Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος (Αντιπρόεδρος και υπουργός Εθνικής Άμυνας στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ): “Πρώτα μαθαίνει ο Ψυχάρης ποιος υπουργοποιείται και μετά ο ενδιαφερόμενος!”.
Επίσης, αξίζει να φρεσκάρουμε την μνήμη σας και να σας θυμίσουμε πως ο γιος του Σταύρου Ψυχάρη, Ανδρέας Ψυχάρης, το 2011 “ανταποκρίθηκε” στο κάλεσμα του εν δυνάμει Πρωθυπουργού, την εποχή εκείνη Αντώνη Σαμαρά και ανέλαβε Διπλωματικός του Σύμβουλος. Με την απόλυτη δε, στήριξή του εξελέγη βουλευτής της Α΄ Περιφέρειας της Αθήνας το 2012. Λέτε αυτές οι κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά να έγιναν από υπέρμετρη “αγάπη” προς το πρόσωπο του Ανδρέα Ψυχάρη ή μήπως, άλλοι λόγοι υπαγόρευσαν την προώθηση του γιου του Προέδρου του ΔΟΛ στην κεντρική πολιτική σκηνή!

Θα πρέπει ωστόσο, αγαπητοί αναγνώστες, στα παραπάνω να λάβετε υπ΄ όψη σας και άλλο ένα γεγονός που καταμαρτυρεί την πολιτική, τεράστια δύναμη του Συγκροτήματος. Προ ημερών στην αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας, του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (που αλλού) πραγματοποιήθηκε εκδήλωση προς τιμή του εκλιπόντος (προ 7 ετών) Διευθυντού της εφημερίδος “Τα Νέα”, Λέοντος Καραπαναγιώτη. Το παρόν εκτός πολλών άλλων έδωσαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Κώστας Λαλιώτης, ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης με την σύζυγό του Μαριάννα, ο Πέτρος Ευθυμίου, ο Σταύρος Ψυχάρης με την σύζυγό του Χριστίνα, και βεβαίως η κόρη του Λέοντος Καραπαναγιώτη, Τατιάνα Καραπαναγιώτη.

Ως γνωστόν η κ. Τατιάνα Καραπαναγιώτη στις 17 Μαΐου 2012 διορίσθηκε υπηρεσιακή Υπουργός στην κυβέρνηση Πικραμμένου. Σήμερα είναι μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ. Η αδελφή της Τατιάνας Καραπαναγιώτη, Ναταλία, είναι διευθυντικό στέλεχος της Siemens. Υπήρξε δεξί χέρι του Μιχάλη Χριστοφοράκου σε θέματα στρατηγικής και ανάπτυξης και σήμερα έχει αναλάβει με απόφαση της Siemens Μονάχου, επικεφαλής της ομάδας που έχει συσταθεί για την υλοποίηση της συμφωνίας του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Προΐσταται στις συναντήσεις στο ΥΠΕΘΟ όπου το ελληνικό δημόσιο εκπροσωπεί η κ. Παγώνη. Η κ. Ναταλία Καραπαναγιώτη αποτελεί το πιο ισχυρό χαρτί για τη Siemens αυτήν την περίοδο. Συνεπικουρούμενη βεβαίως, από την εκπρόσωπο τύπου της Siemens, Μαρί Αγαλιώτου, προσωπική φίλη εδώ και αρκετά χρόνια του στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Σταύρου Παπασταύρου, η οποία μετέχει και η ίδια στην επιτροπή.

Συμπερασματικά, κάτι τρέχει πλέον εκεί στο συγκρότημα Λαμπράκη! Αυτός ο ομφάλιος λώρος μεταξύ Σαμαρά, Siemens και ΔΟΛ, έχει αρχίσει να κόβεται! Μήπως, τελικά έχει επέλθει το τέλος Σαμαρά και επειδή εκείνος δεν το έχει καταλάβει, προσπαθεί το Συγκρότημα, να του δώσει να το καταλάβει;

egerssi@otenet.gr