Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Αποκαλυπτικό των προθέσεων του Βαγγέλη Βενιζέλου...

Αποκαλυπτικό των προθέσεων του Βαγγέλη Βενιζέλου, θεωρείται από τη μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών, ενεργών και μη, του Κινήματος, το άρθρο του πολύ στενού συνεργάτη, συμβούλου και συμμαθητή του, από τα πρώτα μαθητικά τους χρόνια, Γιάννη Δατσέρη, στο «Έθνος».

Σημειώνεται (προς ενίσχυση των λεχθέντων περί στενών σχέσεων) ότι ο κ. Δατσέρης είναι σύζυγος της πρώην ευρωβουλευτού του ΠΑΣΟΚ Συλβάνας Ράπτη, η οποία ήταν το μόνο μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, που μετέχει στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη του κ. Βενιζέλου.

Ο κ. Δατσέρης, στο άρθρο του, αναφέρει το εξής, πολύ ενδιαφέρον, για τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, τα οποία θεωρείται ότι τίθενται ύστερα από συνεννόηση με τον Πρόεδρο του Κινήματος, προκειμένου να βολιδοσκοπηθούν οι διαθέσεις των στελεχών και της εναπομείνασας κομματικής βάσης. Η οποία, όπως λένε έμπειρα στελέχη, «όσο πιο μικρή είναι, τόσο πιο εύκολα ελέγχεται».

Σύμφωνα με τη πρόταση Δατσέρη (Βενιζέλου;) στο επικείμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο, πρέπει να στηθούν δύο κάλπες.

Για το όνομα του ΠΑΣΟΚ. Αν πρέπει να παραμείνει, ως έχει ή να αλλάξει και ποιο πρέπει να είναι από δω και πέρα. Πρόκειται για ένα θέμα που έχει τεθεί και κατά το παρελθόν, αλλά είχε απορριφθεί. Ο κ. Δατσέρης αποκάλυψε, σε συνέντευξή του στο vimafm, ποιο είναι το πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και 0,80% να παραμείνει, είπε, η κόντρα μεταξύ «εκσυγχρονιστών» και «ριζοσπαστών» θα συνεχίσει να υπάρχει, όσο υπάρχει το όνομα. Πρόκειται για μια παλιά άποψη των «εκσυγχρονιστών” του ΠΑΣΟΚ, στους οποίους ανήκει ο κ. Δατσέρης. Ο ίδιος είπε στη σημερινή του συνέντευξη ότι ο χαρακτήρας του κόμματος πρέπει να είναι σοσιαλδημοκρατικός-ευρωπαϊκός. Από την άλλη πλευρά παρατηρείται ότι κανένας δεν εμποδίζει τον κ. Βενιζέλο ή οποιονδήποτε, να ιδρύσει νέο κόμμα και να το ονομάσει όπως θέλει, αλλά, σε αυτή την περίπτωση, ο κ. Βενιζέλος, πρέπει να παραδώσει τη «σφραγίδα» του ΠΑΣΟΚ. Παρατηρείται, επίσης, ότι εσωτερικές αναταραχές στο ΠΑΣΟΚ σημειώθηκαν μόνο κατά τις περιόδους που οι «εκσχυγχρονιστές» δεν ήταν στην ηγεσία του Κινήματος. Η πρώτη αμφισβήτηση εκδηλώθηκε από τον Κώστα Σημίτη, γύρω από τον οποίο συσπειρώθηκαν στελέχη που δεν μετείχαν στην τότε κομματική και κυβερνητική εξουσία, αλλά και στελέχη που για διαφόρους λόγους δεν είχαν καλές προσωπικές σχέσεις με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτή η αμφισβήτηση κορυφώθηκε στη διάρκεια του προβλήματος υγείας του Ανδρέα και κατέληξε με τη εκλογή του Κώστα Σημίτη ως πρωθυπουργού και ,εν συνεχεία, ως Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αμέσως μετά τα πράγματα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ ηρέμησαν, καθώς ο αντίπαλος του κ. Σημίτη, ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ουδέποτε αμφισβήτησε την εξουσία Σημίτη, περιοριζόμενος στη διαχείριση του 30% που εκπροσωπούσε και διαπραγματευόμενος, με βάση αυτό, με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Η επόμενη αμφισβήτηση, αναφέρεται, ξεκίνησε και πάλι από τους «εκσυγχρονιστές», στους οποίους προστέθηκε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, εμφανιζόμενος ως διάδοχος του Κώστα Σημίτη, ο οποίος, όμως, είχε δώσει το χρίσμα στον Γιώργο Παπανδρέου. Ωστόσο, ο νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (το 2004) δεν κατόρθωσε να ανατρέψει τα αρνητικά δεδομένα που είχε δημιουργήσει στην κοινή γνώμη η δεύτερη 4ετία διακυβέρνησης του κ. Σημίτη και έχασε τις εκλογές, με 5 μονάδες διαφορά από τη ΝΔ, ενώ οι δημοσκοπήσεις έδιναν 10 μονάδες. Η αμφισβήτηση του Γιώργου Παπανδρέου άρχισε τον Φεβρουάριο του 2007, όταν τα στελέχη του «εκσυγχρονισμού» άρχισαν να περιοδεύουν σε όλη τη χώρα και σε κλειστές συναντήσεις αμφισβητούσαν τις επιλογές της ηγεσίας. Όπως υποστηρίζουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ, η αμφισβήτηση συνεχίσθηκε και κορυφώθηκε το καλοκαίρι του 2007, την περίοδο που η Ελλάδα καίγονταν από τις πυρκαγιές, με πολλούς νεκρούς στην περιοχή της Ηλείας. Εκείνη την περίοδο και γνωρίζοντας πως έχουν τα πράγματα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Καραμανλής προκήρυξε πρόωρες εκλογές, τις οποίες και κέρδισε. Το έδαφος είχε στρωθεί και ο Βαγγέλης Βενιζέλος πήγε στο Ζάππειο για να θέσει θέμα απομάκρυνσης του Γιώργου Παπανδρέου από την ηγεσία του Κινήματος.

Το δεύτερο θέμα που θέτει ο κ. Δατσέρης είναι καινοφανές. Προτείνει στο επικείμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να στηθεί μια δεύτερη κάλπη, για τη νομιμοποίηση της ηγεσίας. Η διαφορά μεταξύ νομιμοποίησης της ηγεσίας και εκλογής ηγεσίας είναι τεράστια. Όπως παρατηρείται από έμπειρα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, πρόκειται για μια διαδικασία, η οποία μπορεί να έχει προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Η οργανωμένη βάση του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με στελέχη που γνωρίζουν, έχει συρρικνωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και δεν είναι δύσκολο να ελεγχθεί από στελέχη με προϋπηρεσία, όπως ο Χρήστος Πρωτόπαπας, ο Πέππας, ο Φελώνης, ο Τσολιάς κλπ. Αυτό που υποστηρίζουν είναι ότι μια παρόμοια διαδικασία θα συνιστούσε «καταστατικό πραξικόπημα», αφού δεν προβλέπεται από καμία καταστατική διαδικασία. Όπως αναφέρουν, αυτό που προβλέπεται είναι η εκλογή Προέδρου με καθολική ψηφοφορία από τη βάση, με συμμετοχή, δηλαδή, μελών και φίλων του Κινήματος, τα οποία, σύμφωνα με την πρακτική που ακολουθήθηκε στις προηγούμενες περιπτώσεις, εγγράφονται , στους αντίστοιχους καταλόγους μέχρι την τελευταία στιγμή. Τα ίδια στελέχη θεωρούν πολύ δύσκολο να γίνει αποδεκτή μια τέτοια διαδικασία, η οποία θα νομιμοποιήσει, δια της πλαγίας, τις επιλογές του κ. Βενιζέλου από τον Μάρτιο του 2012 και, πολύ περισσότερο, θα του δώσει «λευκή ψήφο», για να διαχειριστεί το κόμμα στη βάση της στρατηγικής του επιλογής για κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ στο διηνεκές. Γι αυτό και συζητείται, μετ΄ επιτάσεως, ως ενδεχόμενο, η αποχή όλων των «μη βενιζελικών» δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ στις προσυνεδριακές διαδικασίες και στο ίδιο το Συνέδριο.

πηγή agenda-news.gr

Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Κεντρικό πρόσωπο στο καρτέλ του κοτόπουλου ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κασσής

Με ποινή 40 εκατομμυρίων ευρώ τιμώρησε η Επιτροπή Ανταγωνισμού τις 13 εταιρίες που είχαν στήσει το καρτέλ του κοτόπουλου στην ελληνική αγορά, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και o συνεταιρισμός «Πίνδος».

Με μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του κ. Κασσή, μπορείτε να διαπιστώσετε ότι υπήρξε πρόεδρος της Πίνδος από το 2004 μέχρι και το 2012 ενώ παλαιότερα είχε διατελέσει και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της.



Σύμφωνα με την Επιτροπή Ανταγωνισμού, το καρτέλ άντεξε 14 ολόκληρα χρόνια, από το 1996 μέχρι και το 2010 ενώ σύμφωνα με ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών, ο βουλευτής ο οποίος είχε κληθεί να καταθέσει, είχε παραδεχθεί δημοσίως τη συμμετοχή του στις συναντήσεις που γίνονταν στον Σύνδεσμο Ιδιωτικών Πτηνοτροφικών Επιχειρήσεων, υποστήριζε όμως πως δεν γινόταν καμία συζήτηση για εναρμόνιση τιμών στην αγορά και χαρακτήριζε ατυχείς τις έρευνες της ΕΠΑΝΤ.

Φυσικά, ο κ. Κασσής δεν πρόκειται να διαγραφεί από την Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ, παρά την καταδίκη των πρακτικών του συνεταιρισμού στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος. Στην Ελλάδα, διαγράφεσαι μόνο αν δυσαρεστήσεις τον αρχηγό και δεν ψηφίσεις κάποια διάταξη, κατά τα λοιπά το μαντρί σε ανέχεται για πάντα...

Υ.Γ 1 Ο κ. Κασσής συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012 από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, μετά από πρόταση της ομάδας Σκανδαλίδη. Να τον χαίρονται.

Υ.Γ 2 Από το 2008 μέχρι το 2012, ο κ. Κασσής υπήρξε πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Δόξας Κρανούλας. Με αυτή του την ιδιότητα κατηγορείται και για τα στημένα παιχνίδια!

πηγή parapolitiki

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Πώς φτάσαμε στο μνημόνιο- μέρος 6ο

obama_25062014.jpg

Στο 6ο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος (http://folders.skai.gr/main/theme?id=305&locale=el) του epikairo για το πώς φτάσαμε στο μνημόνιο, μεταφερόμαστε το διάστημα Μαρτίου-Απριλίου 2010. Σ' αυτό το μέρος μπορείτε να δείτε το πόσο σκληρά ή όχι διαπραγματεύθηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου κατά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, ενώ δίδεται οριστική και τεκμηριωμένη απάντηση για το πόσο απορριπτέα φάνταζε από τους εταίρους μας η οποιαδήποτε αναδιάρθρωση χρέους.
Ο Παπαχελάς αρχικά απευθύνεται προς τον Προβόπουλο, ρωτώντας τον (1.26): «δηλαδή υπήρχε πραγματικά ο κίνδυνος να μείνει άδειο το ταμείο, να μην πληρώσουμε μισθούς – συντάξεις και να μην πληρώσουμε κάποια ομόλογα που λήγουν;» με τον πρώην πια πρόεδρο της ΤτΕ να απαντά: «Απολύτως. Δε θα πληρώναμε τις υποχρεώσεις μας και αυτομάτως η χώρα θα πτώχευε εκείνη τη στιγμή. Με ο,τι αυτό σημαίνει από εκεί και μετά

Είναι γνωστό ότι ως υποχρέωση ο Προβόπουλος εννοούσε το ομόλογο των 8,5 δις το ομόλογο των 8,5 δισ. που θα έληγε στις 9 Μαϊου. Αν η Ελλάδα δεν κατάφερνε να το πληρώσει, χρεοκοπούσε, και μια μέρα πριν από την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης, οι τιμές του σπρεντ βρίσκονταν στις 600 μονάδες, κάνοντας τον δανεισμό από τις αγορές άπιαστο όνειρο, όπως βλέπετε και την πορεία των spreads από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2010 στο παρακάτω screenshot:

spread_25062014.png


Λίγο αργότερα Ο Παπαχελάς (από 10.00 -10.17) ρωτάει τον Γιούνκερ για ποιο λόγο δεν έγινε αναδιάρθρωση του χρέους στην αρχή, και αυτός απαντάει: «Εκείνη τη στιγμή δεν πίστευα ότι αυτό θα ήταν σωστό, επειδή δεν γνωρίζαμε τις συνολικές συνέπειες ενός τέτοιου βήματος και αποφασίσαμε να πάρουμε τον άλλο δρόμο»

Ως epikairo έχουμε κατ' επάναληψη τοποθετηθεί για το ανέφικτο αναδιάρθρωσης χρέους το 2010 (http://epikairo.gr/index.php/apopsi/item/7512-i-anadiarthrosi-tou-xreous-tou-2010-kai-alla-paramythia) ως απάντηση στις δήθεν πληροφορίες του Ιγνατίου ότι το 2010 προσφέρθηκε στην κυβέρνηση Παπανδρέου αναδιάρθρωση χρέους και εκείνος δεν την αποδέχτηκε για να μας αλυσσοδέσει στα δεσμά του μνημονίου. Γράφαμε τότε χαρ/κα: "..ΚΑΝΕΙΣ στην Ευρώπη το 2010 πριν το μνημόνιο δεν ήταν διατεθειμένος να μιλήσει για αναδιάρθρωση χρέους, πόσο μάλλον να συναινέσει. Ούτε τα κράτη, ούτε η ΕΚΤ".

Τρανταχτή απόδειξη αποτελεί και η ιστορική συνέντευξη που έδωσε ο πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν-Κλόντ Τρισέ στο Mega και την Μαρία Σαράφογλου, όπου τοποθετούμενος σε στημένη ερώτηση για το εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου απέρριψε μια αναδιάρθρωση του χρέους, εκείνος απάντησε αποστωμοτικά: "Αν είχε μειωθεί πολύ πιο νωρίς, η αξιοπιστία της χώρας θα είχε καταρρεύσει εντελώς. Ελήφθη η απόφαση σε μια στιγμή όπου η Ελλάδα έδειχνε ότι πάει στη σωστή κατεύθυνση. Η αξιοπιστία της Ελλάδας είναι το κλειδί για όλα. Δεν είναι επειδή εγκαταλείψαμε αυτό ή εκείνο το 2010 ή το 2011. Το πρόβλημα παραμένει. Το θέμα είναι αν μπορούμε ή όχι να εμπιστευόμαστε την Ελλάδα. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα" (http://epikairo.gr/index.php/politiki/item/7623-istoriki-synentefksi-trise-stin-opoia-apodomei-tis-theories-synomosias-tou-mega-kai-apokathista-tin-alitheia-ton-gegonoton)

Ενδεικτικό επίσης το πόσο η ΕΚΤ δεν ήθελε την αναδιάρθρωση χρέους είναι η απόρρητη επιστολή που απέστειλε, έναν χρόνο μετά, στις 7 Απρίλιου 2011,  ο πρώην επικεφαλής της Ζαν-Κλώντ Τρισέ στην κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία ανέφερε χαρ/κα: "Γράφω για να σας ενημερώσω περί των σοβαρών κινδύνων που θα αναλάμβανε η ελληνική κυβέρνηση αν στην τρέχουσα συγκυρία επεδίωκε την αναπροσαρμογή του χρέους της, ακόμα και σε εθελοντική βάση. (...) Η επιδίωξη αυτής της στρατηγικής θα έθετε την αναχρηματοδότηση της Ελλάδας σε ευρώ σε μείζονα κίνδυνο», απειλεί ευθέως ο Γάλλος κεντρικός τραπεζίτης. Στη συνέχεια, γίνεται πιο συγκεκριμένος. Οπως γράφει: «Η απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ να αναστείλει τα κριτήρια αξιολόγησης για χρεόγραφα που εκδίδει ή που εγγυάται η ελληνική κυβέρνηση βασιζόταν στο τρέχον πρόγραμμα, και στην τήρησή του. Καμία αναπροσαρμογή του χρέους δεν είναι συμβατή με το τρέχον πρόγραμμα. Συνεπώς η αναστολή δεν θα ίσχυε πλέον». Επιπλέον, «ακόμα και μία εθελοντική αναπροσαρμογή» θα οδηγούσε σε «σημαντικές υποβαθμίσεις όλων των χρεογράφων στην Ελλάδα», με αποτέλεσμα η χώρα «να κινδυνεύει άμεσα να χάσει το μεγαλύτερο μέρος των ενεχύρων που διαθέτει για πράξεις νομισματικής πολιτικής", ενώ η επιστολή συνεχίζει στο ίδιο οφύ ύφος λέγοντας: "μια αναπροσαρμογή του χρέους «θα μπορούσε να πυροδοτήσει μεγάλες ζημίες για τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες, απόντων επαρκών κεφαλαίων για την ανακεφαλαιοποίησή τους, ενδεχομένως να χρειαστεί να αποκλειστούν από πράξεις νομισματικής πολιτικής». Για να μπορεί μία τράπεζα να χρηματοδοτηθεί από την ΕΚΤ, πέρα από επαρκή ενέχυρα, πρέπει να διαθέτει και επαρκή κεφάλαια. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ προειδοποιεί ότι το πλήγμα που θα υπόκειντο οι ελληνικές τράπεζες, ως βασικοί κάτοχοι ελληνικών κρατικών ομολόγων, από μία ενδεχόμενη αναπροσαρμογή, θα τις απέκλειε ακόμα και από τη δυνατότητα έκτακτης χρηματοδότησης από το ευρωσύστημα" (βλ. http://epikairo.gr/index.php/politiki/item/7791-apokalyptiki-epistoli-trise-pros-papandreou-04-2011-tha-sas-petaksoume-ekso-apo-to-evro)
Εκτός από την Ευρώπη, αλλά και την ΕΚΤ, ούτε το ΔΝΤ και ο τότε επικεφαλής του Ντομινίκ Στρος Καν ήθελαν αναδιάρθρωση του χρέους, ακόμα και μια μέρα πριν την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, όπως δήλωσε στα ΝΕΑ ο Παπακωνσταντίνου στις 23 Απριλίου 2014, όταν πια είχαν περάσει 4 χρόνια από την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης: "Ο Στρος-Καν με κάλεσε σε συνάντηση στο γραφείο του την 24η Απριλίου 2010 στις 7 το πρωί παρουσία του Τρισέ και του Ρεν για να κλείσουμε τις λεπτομέρειες του προγράμματος. Εκεί, Τρισέ και Ρεν απέκλεισαν ρητά οποιαδήποτε συζήτηση για αναδιάρθρωση του χρέους. Ο Στρος-Καν συμφώνησε απολύτως».  Μάλιστα την άποψη του Ταμείου, περί μη αναδιάρθρωσης χρέους, ασπαζόταν και ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ (http://www.kathimerini.gr/768698/article/epikairothta/politikh/mia-hmera-prin-apo-to-kastellorizo)

Ο Πολ Τόμσεν μιλώντας για τη συγγραφή του πρώτου μνημονίου (10.50) αναφέρει ότι : «Η κατάσταση ήταν εξαιρετικά σοβαρή. Και είχαμε και αυτές τις μεγάλες λήξεις ομολόγων, νομίζω στις 19 Μαΐου ή στα μέσα Μαΐου. Αυτό ήταν ξεκάθαρο γύρω από το τραπέζι, όχι μόνο στους έλληνες. Υπήρχε αίσθηση του επείγοντος.»

Υπήρχε πίεση χρόνου, για να μη μας μείνουν τα ομόλογα στα χέρια, όντας από τους σοβαρότερους παράγοντες που δεν μπορούσε να γίνει ακόμη πιο ουσιαστική διαπραγμάτευση.. Το πρόγραμμα ήταν στην φιλοσοφία "φτιάχνουμε τώρα ένα σχετικά καλό πρόγραμμα, παίρνουμε τα χρήματα ώστε να μην χρεοκοπήσουμε και μετά με επαναδιαπραγματεύσεις αλλάζουμε τα όποια κακώς κείμενα".. Ας μην ξεχνάμε προς αυτή την κατεύθυνση ορισμένους σημαντικούς παράγοντες όπως: α)συντηρητική Ευρώπη, β) τιμωριτική διάθεση, γ)έλλειμμα αξιοπιστίας λόγο Greek statistics και  δ)πίεση χρόνου

Σε αμέσως επόμενο σημείο, ο Παπαχελάς λέει στον Γιούνκερ (12.39): «Έχουμε ακούσει ότι στην αρχή του προγράμματος πιέζατε για μεγαλύτερη περίοδο προσαρμογής, 5-6 χρόνια και χαμηλότερα επιτόκια, αλλά οι Γερμανοί ήταν αντίθετοι. Ισχύει;», με τον Γιούνκερ να απαντά: «Ακριβώς».

Λίγοι οι συμπαραστάτες μας εκείνη την περίοδο, όπως  ο πρόεδρος Ομπάμα ή η τότε ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, όπου κατά την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στις Η.Π.Α. ο μεν Ομπάμα είχε χαρακτηρίσει τα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου θαρραλέα, με την Χίλαρι Κλίντον να τον συγχαίρει "για την ταχύτητα με την οποία εφαρμόζει τις αλλαγές που επιβάλλονται με δεδομένες τις οικονομικές συνέπειες της δημοσιονομικής κατάστασης που κληρονόμησε" (http://www.kathimerini.gr/767625/article/epikairothta/politikh/o-proedros-twn-hpa-sthrizei-thn-ellada).

Και όσοι ήθελαν να βοηθήσουν πιο πολύ την Ελλάδα, το έκαναν με πολύ χαλαρό τρόπο, δηλαδή απλά ψέλλιζαν κάτι στην Μέρκελ και δεν επέμεναν. Η πρώτη μεγάλη διαφωνία, όπως παραδέχεται και ο Γιούνκερ,  αφορούσε την περίοδο δημοσιονομικής προσαρμογής. Η Κομισιόν (με τον φόβο των Γερμανών) επιμένει στην τριετία, όπως οριζόταν και στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης του Ιανουαρίου. Το ΔΝΤ, όπως και η κυβέρνηση, πιέζουν για μεγαλύτερη περίοδο. Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης θυμάται τον Στρος-Καν να τον καλεί στο γραφείο του και σε δραματικούς τόνους να τον ρωτάει: «Τι περιμένουν οι Ευρωπαίοι; Να πάρει φωτιά όλη η Ευρωζώνη;». Τελικά συμφωνείται να ληφθούν μέτρα που θα μειώσουν το έλλειμμα «αρκετά κάτω από το 3%» του ΑΕΠ ώς το 2014, όπως θα γραφτεί στο τελικό κείμενο. (http://www.kathimerini.gr/768698/article/epikairothta/politikh/mia-hmera-prin-apo-to-kastellorizo)

Την ίδια ώρα στην Αθήνα έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την ψηφοφορία στη Βουλή, χωρίς την οποία όλα αυτά είναι θεωρητικά. Μια σειρά μελών του υπουργικού συμβουλίου έχει αναλάβει να ενημερώσει τους βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για το Μνημόνιο. Οι αντιδράσεις είναι πολύ περιορισμένες. Κυριαρχεί ο φόβος της άτακτης χρεοκοπίας και μια αίσθηση ανακούφισης ότι το πρόγραμμα θα την αποτρέψει.

Όντας πλέον γνωστό το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της 6ης Μαϊου για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης (172 ΝΑΙ και το βροντερό όχι της ΝΔ του Σαμαρά), ενδιαφέρον παρουσιάζει το πώς αποφάσισε η ΝΔ να πει το μοιραίο "όχι", ψηφίζοντας επί της ουσίας την χρεοκοπία της χώρας (http://www.kathimerini.gr/768700/article/epikairothta/politikh/me-172-nai-alla-xwris-synainesh):

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, το δεξί χέρι του Αντώνη Σαμαρά, απαντώντας για το αν υπήρξε διάλογος για την ψήφιση του μνημονίου λέει(28.06): «Ναι. Υπήρξε σοβαρός διάλογος. Εμείς πάντως το διαβάσαμε.», με την Ντόρα Μπακογιάννη, που σημειωτέον διεγράφη από τον Σαμαρά επειδή ψήφισε "ΝΑΙ" στην προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης  (33.12) λέει τα αντίθετα όμως: «...όταν λοιπόν έφυγα, και ήταν γνωστή λίγο πολύ η θέση η δικιά μου στην ευθύνη, ζήτησα σύγκληση της Κ/Ο της ΝΔ και είπα ότι πρέπει να συγκληθεί η ΚΟ. Κατά πάσα πιθανότητα ούτως ή άλλος θα αποφάσιζε αυτό το οποίο ο αρχηγός της θα ήθελε. Αλλά εν πάση περιπτώσει να ακουστούν όλα τα επιχειρήματα. δεν συνεκλήθει η ΚΟ. Ζήτησα τότε τη σύγκληση του πολιτικού γραφείου. Δεν συνεκλήθει και το πολιτικό γραφείο. Εν ολίγοις δεν συνεκλήθει ΚΑΝΕΝΑ όργανο της ΝΔ


Το αφιέρωμα των "Φακέλων", πάνω στο οποίο στηρίχθηκε και το δικό μας, κλείνει με μια ξεκάθαρη τοποθέτηση του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (52.10) : «Πάντα αντιτάχθηκα σε αυτούς που ήθελαν να σπρώξουν την Ελλάδα έξω από την Ευρωζώνη, που ήθελαν να υπάρξει ένα πολιτικό σχέδιο για να μην έχει η Ελλάδα καμία επιλογή παρά να βγει από την Ευρωζώνη. Ήταν η δυσκολότερη στιγμή μου ως πρόεδρος του Eurogroup».

- See more at: http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/8389-pos-ftasame-sto-mnimonio-meros-6o#sthash.voQjgpZz.dpuf

Πώς φτάσαμε στο μνημόνιο- μέρος 5ο

gap_24062014.jpg

Το μέρος αυτό των "Φακέλων" (http://folders.skai.gr/main/theme?id=303&locale=el) ασχολείται με τις αγορές και την αντιμετώπιση που αυτές επεφύλαξαν στην κυβέρνηση Παπανδρέου στις αρχές του 2010, μέχρι και τον μήνα Μάρτιο του 2010, την ανετοιμότητα της ευρωζώνης να αντιμετωπίσει τη συστημική κρίση του ευρώ, αλλά και την απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να τραβήξει μια για πάντα το χαλί της εθνικής προσπάθειας.
Όλοι θυμόμαστε το κυνήγι στον Παπανδρέου από δημοσιογράφο των FT στον διαδρομο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός  (06.03): «θα κάνουμε ο,τι χρειαστεί για να ενδυναμώσουμε την οικονομία μας..... έχουμε ήδη περικόψει θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα

Eννοώντας φυσικά τα αμαρτωλά stage, ένα πρωτοφανές πάρτυ υποσχέσεων γαλάζιων διορισμών που είχε κόψει από τις πρώτες του μέρες στο Υπουργείο Εσωτερικών ο Γιάννης Ραγκούσης)....

Και ο Παπανδρέου συνεχίζει: "έχουμε ήδη περικόψει δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα, διακόψαμε συμβάσεις και είμαστε σε διαπραγματεύσεις για τους μισθούς. Θα κάνουμε περικοπές μισθών. Αυτά είναι μόνο δυο από τα μέτρα. Κάνουμε μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό, στο συνταξιοδοτικό, τους επόμενους μήνες θα έχουμε νόμους για τα ακίνητα. Θα στείλουμε ένα σημαντικό μήνυμα στις αγορές αλλά και στον ελληνικό λαό ότι δημιουργούμε ένα σύστημα όπου τα ευρώ τους δε θα πηγαίνουν σε μαύρη τρύπα, σε διαφθορά, σε πελατειακές σχέσεις αλλά θα χρησιμοποιούνται για να ενδυναμωθούν οι προσπάθειες ενίσχυσης των επενδύσεων, σε τομείς ανάπτυξης και βεβαίως με κοινωνική δικαιοσύνη.» 

Αυτή η δήλωση θεωρήθηκε από τους ντόπιους μουτζαχεντίν ότι εξέθετε τη χώρα, όμως διαβάζοντας γραμμή παρά γραμμή τα όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός ήταν στην κατεύθυνση να καθησυχάσει τις αγορές ή να τις ηρεμήσει; Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με τα λεγόμενα Παπανδρέου; Τι έπρεπε να πει ένας υπεύθυνος πρωθυπουργός. Αλλά στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, αυτά μοιάζουν με μικρά γράμματα..

Λίγο παρακάτω, στο σημείο 07.58 – 08.23, ο Νουριέλ Ρουμπινί μας λέει πως παρότρυνε τον Παπανδρέου να πάει απευθείας στο ΔΝΤ και να μην χάνει χρόνο, αφού οι ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί δεν φαινόταν πρόθυμοι να βοηθήσουν, μιας και είχαν και εκλογές.

Από την πλευρά του ο Παπαχελάς (08.55- 09.10) αναφέρει ότι : «...η προσοχή όμως αλλά και το φταίξιμο για την κατάσταση της χώρας δε θα πέσει τώρα σε λάθος πολιτικές, αργοπορημένα μέτρα και τις σπατάλες του παρελθόντος, αλλά στις μυστήριες διεθνής αγορές και τους σκοτεινούς ανθρώπους της. Αυτούς που αποκαλούμε κερδοσκόπους»

Βέβαια αν σήμερα στον Παπαχελά του υπενθυμίσεις αυτή την αποστροφή, όταν απήυθυνε στον Παπανδρέου τα εξής ερωτήματα: "Γιατί δεν προσπάθησε να αποφύγει το ΔΝΤ και το Μνημόνιο υιοθετώντας άμεσα περιοριστικά μέτρα, και από πότε αποφάσισε ότι το ΔΝΤ αποτελούσε μονόδρομο και γιατί; Επιχείρησε να αντικρούσει την κ. Μέρκελ όταν το επέβαλε συμμαχώντας με τον κ. Μπαρόζο και άλλους, ή όχι;" (βλ. link http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/7372-gia-ton-papaxela-13-xronia-simiti-karamanli-2-xronia-papandreou) ή σε άλλο άρθρο του (http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/8086-o-papaxelas-anarotietai-giati-o-papandreou-den-pire-tin-pasa-apo-ton-karamanli-otan-epi-imeron-tou-xathike-i-bala) σχολίαζε ότι: "Ετσι φτάσαμε σε ένα πολύ κακό μείγμα: ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να μιλούν με πολύ δραματικούς όρους για την κατάσταση της χώρας και να ρίχνουν όλους τους προβολείς πάνω μας και ταυτόχρονα να μη λαμβάνεται κανένα σκληρό μέτρο. Η κατάσταση έγινε εξαιρετικά κρίσιμη, γιατί το Βερολίνο δεν ήθελε να βοηθήσει την Ελλάδα αρχικώς. Αγνωστο παραμένει μέχρι σήμερα το ποιος, εντός και εκτός Ελλάδος, υποστήριζε τους μήνες πριν από το Μνημόνιο την ανάγκη εμπλοκής του ΔΝΤ σε ένα ελληνικό πρόγραμμα".

Αμέσως παρακάτω, η Λούκα Κατσέλη (10.27-10.36 ) δηλώνει στον Παπαχελά ότι: «Επειδή γνωρίζω την αγορά κ. Παπαχελά φυσικά υπάρχουν ΚΑΙ έλληνες οι οποίοι παίξανε προς όφελος τους σ'αυτή την κρίση

Αν  όντως η Κατσέλη γνωρίζει, δεν πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε και εμείς ποιοι ήταν αυτοί που πόνταραν εις βάρος της τότε ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού, τη στιγμή που έβλεπαν πως πάμε κατευθείαν στο γκρεμό? Ναι, νόμιμο είναι. Είδαν κέρδος και πήγαν. Ηθικό όμως είναι? Ο Παπακωνσταντίνου, πάντως, πιο κάτω λέει πως δεν ξέρεις ποιοι τα αγοράζουν, τα κατέχουν και τα πουλάνε.

Σε επόμενο σημείο της εκπομπής, ο Παπαχελάς ρωτά τον Γιούνκερ το εξής (22.35- 22.50): «Αισθανόσασταν αδύναμοι μπροστά στις αγορές?", με τον υποψήφιο σήμερα πρόεδρο της Κομισιόν να απαντά: «Ναι. Αυτό ήταν δικό μας λάθος. Δίναμε πάντα την αίσθηση ότι ήμασταν πίσω. Ποτέ δεν δώσαμε την εντύπωση ότι ήμασταν μπροστά

Oμολογία πως και οι ευρωπαίοι έχουν ευθύνες στην αντιμετώπιση της κρίσης. Αναβλητικότητα στη λήψη αποφάσεων που θα έδιωχναν τα σύννεφα πάνω από την Ελλάδα.... Μακάρι να υπήρχε ένας Ντράγκι το 2010 και να έκανε ο,τι έκανε και με τις Ισπανία- Ιταλία, αλλά τότε η ευρωζώνη ήταν εντελώς απροετοίμαστη (βλ. http://www.kathimerini.gr/767624/article/epikairothta/politikh/kalo-koyragio-ta-logia-toy-ren-edeixnan-dnt). Γι αυτό εκείνη επέλεξε να εμπλέξει το ΔΝΤ στην διάσωση της Ελλάδας, γιατί είχε ακριβώς την τεχνογνωσία στην κατασκευή μνημονίων και στη διάσωση χωρών στο χείλος της χρεοκοπίας.

Την παραπάνω αντίληψη επιβεβαιώνει και ο Στουρνάρας (22.51) λέγοντας: «Η Ευρωζώνη ήταν παντελώς απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει μια κρίση. Δηλαδή δεν είχε ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα. Και ξέρετε φωτιές μπορεί να πιάσουνε τυχαία εντελώς. Μπορεί το πρόβλημα να μην ξεκινούσε από την Ελλάδα, μπορεί να ξεκινούσε το πρόβλημα κάλλιστα από την Ιρλανδία. Όπως είχε ξεκινήσει από το τραπεζικό σύστημα της Ισλανδίας


Από την άλλη είχες και τον Σαμαρά, που δήλωνε εντελώς υποκριτικά (24.54 – 25.11 ) : «Αν πάρετε μέτρα επώδυνα αλλά σωστά μέτρα κύριε πρόεδρε (σ.σ. τον Παπανδρέου εννοεί) , εμείς και πάλι θα σας στηρίξουμε. Αλλά τουλάχιστον πάρτε τα.... Επιτέλους ξεκολλήστε κύριε πρόεδρε. Πάρτε μέτρα.» 

Το απόσπασμα είναι από συζήτηση μέσα στη Βουλή από τον Φεβρουάριο του '10. Από τη μία λέει "πάρτε μέτρα" και από την άλλη δεν στήριζε τίποτα [link
Ο Σαμαράς ήταν αυτός που τελικά δεν στήριξε ούτε το πρώτο μνημόνιο. Άρα ποια μέτρα εννοούσε τότε ο αρχηγός της ΝΔ; Τα μέτρα π.χ. που παρουσίασε στο 1ο Ζάππειο που θα μηδένιζε το έλλειμμα των 36 δις σε 1,5 χρόνο? Γι'αυτό άραγε δεν συμφωνούσε με τα μέτρα του Παπανδρέου;

Το ότι ο Παπανδρέου όμως ήταν απελπιστικά μόνος του, με το πολιτικό σύστημα να έχει κρυφτεί πίσω από την τιτάνια προσπάθεια της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ομολογεί και ο ίδιος ο Παπαχελάς (26.20 -26.29 ): «σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες συναίνεσης για νέα αυστηρά μέτρα, ο Παπανδρέου συναντά τους πολιτικούς αρχηγούς. Όλοι όμως θα αρνηθούν να συναινέσουν.» 

Για του λόγου το αληθές, ρίξτε μια ματιά στα πρωτοσέλιδα της εποχής


Από το πρωτοσέλιδο "Καθημερινής" 21-02-2010




http://www.frontpages.gr/d/20100221/1/%CE%97-%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AE  : «σκληραίνει η στάση του Αντώνη Σαμαρά», 18-02-2010 "

Τα Νέα" http://www.frontpages.gr/d/20100218/2/%CE%A4%CE%B1-%CE%9D%CE%AD%CE%B1  : «Η εξεταστική δηλητηριάζει τη συναίνεση και το...ΠΑΣΟΚ»,


20-02-2010 "Έθνος" http://www.frontpages.gr/d/20100220/5/%CE%88%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%82  : «Α. Σαμαράς: Συναίνεση τέλος και επισήμως»

ethnos_24062014.png

Ο Παπακωνσταντίνου (30.03 -30.38) λέει λίγο παρακάτω : «Αυτό το οποίο λέγαμε από την αρχή στους εταίρους μας είναι το εξής: ωραία, εμείς παίρνουμε μέτρα, πήραμε με τον προϋπολογισμό, πήραμε και άλλα με το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης τον Γενάρη, πήραμε και άλλα το Φλεβάρη, πήραμε και άλλα αρχές Μαρτίου, εάν δε δουλέψει αυτή η ιστορία, γιατί εμείς τους λέγαμε ότι το πρόβλημα είναι ευρύτερο, δεν είναι μόνο η Ελλάδα, είναι συστημικό, και οι αγορές δεν πεισθούν, ποιο είναι το plan b? Τι θα κάνει η Ευρώπη? Και μέχρι το Μάρτιο η απάντηση που παίρναμε είναι: "εσείς πάρτε μέτρα και όλα θα είναι καλά". Ενώ εμείς ξέραμε ότι δεν είναι έτσι. Και δε μπορούσαμε να πείσουμε τότε»

Ο Βόλφγκανγκ Μουνσάου, αρχισυντάκτης FT, περιγράφει την Άνγκελα Μέρκελ (30.40): - «Η κυρία Μέρκελ βρισκόταν αρχικά σε άρνηση. Δεν ήταν ποτέ διορατικός πολιτικός στο θέμα αυτό. Όταν έγινε πια γνωστό, η πρώτη της αντίδραση ήταν "όχι, η Ελλάδα δε θα πάρει λεφτά". Μετά ήταν "ναι, η Ελλάδα μπορεί να πάρει κάποια λεφτά αλλά πρέπει πρώτα να τηρήσει κάποιους όρους". Τη θυμάμαι τον Ιανουάριο 2010 βασικά να κρατιέται».

Εξηγώντας τη στάση της γερμανίδας Καγκελαρίου, ο Ντανιέλ Γκρος – Σύμβουλος Άνγκελα Μέρκελ, δηλώνει ότι (32.39- 32.53 ) : "α)Κάθε χώρα έχει εγχώρια πολιτική. Κάθε πολιτική είναι τοπική. Το πρόβλημα ήταν ότι η Μέρκελ δεν ήθελε να εμφανιστεί ότι δίνει μια μεγάλη βοήθεια στην Ελλάδα πριν από τις τοπικές εκλογές που έγιναν στην αρχή Μαΐου.» και στο (35.45) β) «Αν θες να πάρεις λεφτά από κάποιον πρέπει αυτός να βάλει τους όρους. Είναι νόμος της ζωής. Δεν ήταν υποχρεωμένοι οι γερμανοί να πληρώσουν. Σωστά? Έτσι αν θες λεφτά από αυτούς, εγγυήσεις από αυτούς, αυτοί θα βάλουν τους όρους. Είναι κανόνας. Όπως και οι αγορές βάζουν τους όρους τους.»

Γιούνκερ (36.34) : α)«...κάθε φορά που προσπαθούσα να είμαι πιο εξυπηρετικός, όποτε προσπαθούσα να είμαι λιγότερο αυστηρός είχα να αντιμετωπίσω ισχυρές αντιδράσεις από διάφορες χώρες» και στο (44.18 – 44.32) ο Γιούνκερ λέει πως β) «ήμουν ανάμεσα σε αυτούς που δεν ήθελαν το ΔΝΤ γιατί σκεφτόμουν το Φεβρουάριο – Μάρτιο του 2010 ότι είμαστε μια ευρωπαϊκή ομάδα με κοινό νόμισμα και πρέπει να το ξεπεράσουμε αυτό χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ»

Κάπου εδώ ο Γιούνκερ –έμμεσα- τελειώνει έναν από τους μύθους που λέει πως ο Παπανδρέου έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και είχε συνεννοηθεί με αυτό πριν ακόμη αναλάβει πρωθυπουργός. Εδώ μας λέει πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι γι'αυτό ο ίδιος ο πρόεδρος του eurogroup, θα μπορούσε να το ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ο Παπανδρέου; Αστεία πράγματα. Ένα ωραίο άρθρο της Παραπολιτικής γι'αυτό το θέμα είναι: http://www.parapolitiki.com/2013/08/o-pragmatikos-katastrofikos-pollaplasiastis-gia-ti-xora.html?m=1 

Στο 50.39 συνεχίζει ο Γιούνκερ: «Μετά φάνηκε ότι θα ήταν καλύτερα για λόγους αξιοπιστίας να έχουμε το ΔΝΤ μαζί. Αυτή ήταν κυρίως η Γερμανική και Ολλανδική θέση και τελικά όλοι μας συμφωνήσαμε ότι ήταν απαραίτητο να συμπεριλάβουμε το ΔΝΤ επειδή Γερμανικά και Ολλανδικά κοινοβούλια θα ήταν πολύ πιο απρόθυμα αν το ΔΝΤ δεν συμμετείχε» .

Παράλληλα, ο Βόλφγκανγκ Μουνσάου, αρχισυντάκτης FT αναφέρει (46.08-46.18) : «Θυμάμαι ότι κάποια στιγμή η Ελλάδα είπε: "αν δεν μας δίνει λεφτά η Ευρώπη, θα ζητήσουμε από το ΔΝΤ." Το θυμάμαι αυτό. Και αυτό επηρέασε τη συζήτηση υπέρ της συμμετοχής του ΔΝΤ

Ο Παπαχελάς από την πλευρά του τονίζει ότι (46.38- 47.00) : «Παρόλο που επίσημα η ΕΕ δεν έχει δεχτεί τη συνδρομή του ΔΝΤ ακόμα, τις πρώτες μέρες του Μαρτίου, ο εκπρόσωπος του Πολ Τόμσεν, ο επίτροπος οικονομικών υποθέσεων Όλι Ρεν  και ο αντιπρόεδρος ΕΚΤ Γιουργκεν Στάρκ, φτάνουν στην Ελλάδα για να συζητήσουν από κοντά τη μορφή που θα μπορούσε να πάρει ένα ενδεχόμενο πακέτο στήριξης για τη χώρα μας, αλλά και να διαπιστώσουν τι είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να κάνει από τη δική της μεριά»

Όταν έρχεται η ώρα του Πολ Τόμσεν να μιλήσει, λέει ορισμένα πολύ αποκαλυπτικά πράγματα (47.00): «Την πρώτη φορά που ήρθα ήταν με τον κ. Ρεν, τον κ. Στάρκ τον Μάρτιο. Μόλις την τελευταία μέρα της αποστολής ξεκαθάρισε ότι πιθανόν να υπάρξει πρόγραμμα με το ΔΝΤ και καθ'όλη τη διάρκεια των συζητήσεων υπήρξε συνεχής επικοινωνία μεταξύ εμού και της έδρας (σ.σ. του Ταμείου) για τον χρηματοδοτικό φάκελο και τις λεπτομέρειες του προγράμματος". Ενώ παρακάτω λέει πως: «...δεν υπήρχε η εικόνα ενός δωματίου γεμάτο από καπνό, όπου εμείς λέγαμε θέλουμε αυτό και η κυβέρνηση έλεγε όχι, δεν το θέλουμε. Δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο. Σκεφτόμασταν όλοι τα ίδια από την αρχή.».

Αυτή τη  φράση του Τόμσεν αρκετοί  την ερμήνευσαν πως δεν έγινε καμία διαπραγμάτευση. Από τη δήλωση του Τόμσεν συνάγεται ότι υπήρχε μια σχετικά κοινή αντίληψη για το πώς θα μπορούσε να μειωθεί το έλλειμμα. Δεν υπάρχουν καμιά 50αριά τρόποι που έχεις να διαλέξεις, ώστε να μειωθούν οι δαπάνες άμεσα. Αφού τα δανεικά που μας εξασφάλιζαν ήταν 110 δις για 3 χρόνια, πρέπει να διορθώσεις τα δημοσιονομικά σου και να μειώσεις το έλλειμμα σου. Και αυτό έπρεπε να γίνει τάχιστα.

Το αρνητικό σε αυτό είναι πως επηρέασε την ύφεση. Και το ΔΝΤ έχει ευθύνες πάνω σε αυτό το σημείο. Για το συγκεκριμένο θέμα επιρρίπτει κατηγορίες στο ΔΝΤ και ο Ρουμελιώτης και ο Βόλφγκανγκ Μουνσάου, αρχισυντάκτης FT.. Μακάρι να υπήρχε μια άλλη Ευρώπη που θα μας εξασφάλιζε περισσότερα δις και μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής. Δεν υπήρχε όμως. Εξάλλου, για το ποιο μνημόνιο ήταν βαρύτερο μας το λέει και η Ευρωβουλή: http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/7525-poio-mnimonio-itan-to-varytero). Ένα πολύ ωραίο άρθρο είναι αυτό της Παραπολιτικής που λέει πως ο Παπακωνσταντίνου δεν είχε την πλήρη γνώση για την ύφεση όταν έκανε τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα: http://www.parapolitiki.com/2013/08/o-pragmatikos-katastrofikos-pollaplasiastis-gia-ti-xora.htm)
- See more at: http://www.epikairo.gr/index.php/politiki/item/8388-pos-ftasame-sto-mnimonio-meros-5o#sthash.nyEcHyo8.dpuf