Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Άλλοι, λοιπόν, ήταν οι εμπρηστές. Και όμως το μόνο θέμα συζήτησης είναι πόσα και ποια λάθη έκαναν οι πυροσβέστες.



Αναλάβαμε το 2009, τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.

Όπως απεδείχθη αργότερα, μαζί παραλάβαμε και μια βόμβα, που απειλούσε την ύπαρξη της χώρας και το μέλλον του Ελληνισμού.

Γιατί το βασικό πρόβλημα της χώρας δεν ήταν το Πρόγραμμα Προσαρμογής, ούτε η «συνταγή» του 2010.

Το βασικό της πρόβλημα, η πραγματικά θανάσιμη συνταγή, ήταν το πελατειακό πάρτι μέχρι το 2009.

Ένα πάρτι που είχε οδηγήσει τη χώρα να έχει ταυτόχρονα,

Και ύφεση στο -3%,

Και δημόσια διοίκηση διαλυμένη,

Και χρέος στα 320 δισ. και ιλιγγιωδώς αυξανόμενο,

Και νέο έλλειμμα στα 36,5 δισ. όπως μάθαμε αργότερα,

Και αβυσσαλέο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στο 14%,

Και, το κυριότερο, θανάσιμο έλλειμμα αξιοπιστίας, μετά τα όσα είχαν δει οι εταίροι μας και οι αγορές την πενταετία 2004-2009.

Από την ψευδεπίγραφη απογραφή του 2004 ως την αποστολή χωρίς καμία αιδώ ψευδών στοιχείων στην Ένωση ακόμα και δύο μέρες πριν τις εκλογές του 2009.

Τέτοιο εκρηκτικό κοκτέιλ αρνητικών παραγόντων ταύτοχρονα, δεν αντιμετώπισε κανένα άλλο Κράτος – Μέλος της Ένωσης. Και μάλιστα, σε μια συντηρητική Ενωση – με μεγάλες ευθύνες για την έλλειψη εποπτείας της Κυβέρνησης Καραμανλή – που όμως μας παρακολουθούσε με αμηχανία, καχυποψία, αδρανούσα, χωρίς γνώση ή εμπειρία προηγούμενη για το τι μέλλει γενέσθαι.

Άλλοι, λοιπόν, ήταν οι εμπρηστές.

Και όμως το μόνο θέμα συζήτησης είναι πόσα και ποια λάθη έκαναν οι πυροσβέστες.

Ως Πρωθυπουργός της χώρας ανέλαβα την ευθύνη για ό,τι δεν έγινε σωστά τα δύο χρόνια της διακυβέρνησής μου. Για κάθε καθυστέρηση, λάθος ή παράλειψη.

Ξέρω όμως ότι τη διετία 2009-2011, μέσα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, έγινε μια αρχή προς τη σωστή κατεύθυνση, παντού.

Σε κάθε τομέα.

Αρχή, που αν είχε γίνει έστω λίγα χρόνια πριν, δεν θα χρειαζόμασταν ποτέ Μνημόνια.

Σήμερα, δεν υπάρχει θετικό αποτέλεσμα που να μην οφείλεται σε ενέργειες που εμείς ξεκινήσαμε. Από τη μείωση των ελλειμμάτων, τη φοροδιαφυγή και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, μέχρι την αύξηση του τουριστικού ρεύματος.

Ξέρω επίσης ότι, με στοιχειώδη ουσιαστική πολιτική συναίνεση το 2010, όταν η χώρα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα ή έστω αμέσως μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών τον Οκτώβριο του 2011, η χώρα θα βρισκόταν σήμερα σε πολύ καλύτερη μοίρα.

Θα είχε γλυτώσει πολλά.

Θα είχε περάσει σήμερα, ήδη, τον κάβο.

Κανονικά, σε συνθήκες στοιχειώδους πολιτικής ομαλότητας, σε λίγες εβδομάδες θα κρινόταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για το έργο μίας τετραετίας.

Θα ήταν, είμαι σίγουρος, οι εκλογές της επόμενης ημέρας για την Ελλάδα.

Οι εκλογές της νέας σελίδας στην ιστορία της χώρας.

Δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Γιατί την ώρα της ύψιστης εθνικής ευθύνης, κάποιοι σκεφτόντουσαν μόνο πώς θα αναρριχηθούν γρηγορότερα στην εξουσία.

Και κάποιοι άλλοι πώς θα τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα με μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.

Ο καθένας από αυτούς είχε τους δικούς του λόγους.

Αποτέλεσμα;

Έπληξαν τη χώρα και το δημόσιο συμφέρον.


Γεώργιος Α. Παπανδρέου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου